Qara-ya, bugun bir gap, ertaga boshqa gap.
Xiao Ji endi xafa boʻldi-ku~
Zhong Liuyan kulib Feng Yuanni mazax qildi. Feng Yuan esa chorasizgina Tush koʻruvchi ajdar bolasi chetga surib qoʻygan ziravorlarni olib, dedi:
Axir u hozircha men bilan turibdi, dedim-ku.
Oʻz ruhiy hayvonlaringga mazali taom tayyorlab bermaysanlarmi?
Avval qanday qilishingni koʻray-chi~
Mayli.
Feng Yuan hamon oʻynashib yurgan ikki kichkintoyga koʻz tashladi-da, Tush koʻruvchi ajdar bolasining ziravorlarini olib, kichkina temir qozonda ovqat tayyorlay boshladi. Qiziqib qolgan uch doʻsti atrofida toʻplanishdi.
Ao?
Ao~~~
Xiao Ji bilan olishib yurgan Tush koʻruvchi ajdar bolasi birdan ishtahani ochadigan hidni sezdi.
Xiao Jiga mensimay qarab, olov sharini tufladi-da, Feng Yuan tomondan kelayotgan hid sari suzib ketdi.
Ji!!!
Tush koʻruvchi ajdar bolasi katta kosani tanasiga oʻrab, kosasi bilan havoda suzib yurgancha ovqatni maza qilib yeyayotganini koʻrgan Xiao Ji Feng Yuanga jahl bilan tikildi.
Feng Yuan Xiao Jini imlab chaqirdi-da, dedi:
Bu yoqqa kel, Xiao Ji~ Qaysi ziravorni yoqtirishingni koʻrib ol~
Ji...
Ji!
Xiao Ji ancha ikkilanib turdi, lekin yuqoridan kelayotgan ishtahaochar hidga aldanib, istamaygina oʻziga yoqadigan ziravorlarni tanlash uchun yaqinlashdi.
Shunchalik osonmi?
Ovqatidan rosa mamnun boʻlib, yuqorida turgan Tush koʻruvchi ajdar bolasiga ishonqiramay qarab turgan Zhong Liuyanga Feng Yuan Xiao Jining ovqatini tayyorlashda davom etib javob berdi:
Albatta, odamlar bilan taʼm farqi faqat ziravor tanlashda, xolos~
Ji!
Boʻldi, boʻldi~ Shoshilma~
Feng Yuan ishni biroz sekinlatganini koʻrgan yonidagi sabrsiz Xiao Ji darrov chiyilladi. Feng Yuan esa jilmayib, uning ovqatini bemalol tayyorlashda davom etdi.
Birozdan soʻng u Xiao Jining ovqatini kosaga soldi.
Xiao Ji kosani darrov tortib oldi-da, Feng Yuanga orqa qilib, ovqatni mayda choʻqib yeyishga tushdi. Vaqti-vaqti bilan havodagi Tush koʻruvchi ajdar bolasiga gʻolibona qarab qoʻyardi.
Sinab koʻrmoqchimisizlar?
Ruhiy hayvonlaringiz yoqtirgan ziravorlarni solib, odatdagidek pishiraveringlar.
Feng Yuan ziravor idishlarini tartib bilan terib qoʻydi-da, yonidagi ishtiyoqmand uch doʻstiga gapirdi.
Biroz ikkilanib turgach, Zhong Liuyan sumkasidan oq yungli ruhiy maymuni Bai Maoni chiqarib, undan nimani yoqtirishini soʻradi. Pei Yu esa temir karkidonini olib kelishga ketdi.
Ji...
Feng Yuan Zhong Liuyanga Xiao Bai uchun ovqat tayyorlashni oʻrgatayotganida, oyogʻiga nimadir ishqalanayotganini sezdi.
Ortiga qarasa, Xiao Ji yalab-yulqab tozalangan boʻsh kosani koʻtarib, boshi bilan uni turtardi.
Kulib, boʻsh kosani Xiao Jidan oldi-da, umid bilan qarab turgan unga dedi:
Biroz kut, boshqalarniki tayyor boʻlsin, keyin senga yana bir ulush tayyorlaymiz.
Ji~
Birozdan soʻng, Zhong Liuyanning rosa mamnun boʻlgan Xiao Baisi Liuyan tayyorlagan ovqatni koʻtarib, chetroqqa oʻtirdi.
Pei Yu hali qaytmaganini payqagan Qi Chen Feng Yuanga dedi:
Keyin Ah Mu navbati, shundaymi?
Dudu~
Uzoq kutgach, Pei Yu nihoyat temir karkidoni bilan qaytib keldi.
Pei Yuning terlab ketganini koʻrib, Feng Yuan kulib dedi:
Endi katta ruhiy hayvon boqish qanchalik tashvishligini bildingmi?
Kim aytdi?
Koʻtarib yurish noqulay, shundaymi~
Pff!
Moo!
Hoy!
Duomengingga qarab tur!
Duomeng, yaxshi boʻl.
Qoʻngʻiroqdek koʻzlarini unga tikkan temir karkidon Duomengni koʻrib, Feng Yuan shosha-pisha qoʻllarini koʻtardi. Pei Yu esa Duomengning tanasini tezda silab, uni tinchlantirdi.
Pei Yuga ovqat tayyorlashni tushuntirar ekan, Feng Yuan Duomengning bahaybat gavdasiga qarab, shoʻxlik bilan dedi:
Bu ozgina ovqat Duomengga aslo yetmaydi~
Moo~~
Bas qil gapni!
Pei Yu ovqat bilan ovora boʻlib, biroz dovdirab qoldi.
U Feng Yuan bilan Qi Chenga qaraganda ovqat tayyorlashga uncha usta emasdi.
Nima qilyapsizlar?
Feng Yuan ortidan nazokatli ayol ovozi eshitildi.
U ortiga oʻgirilib qarasa, kalta sochli, sokin va chiroyli, maktab formasidagi qiz turardi.
Boshini qashib dedi:
Ha, bu sen ekansan, Dou Yanlan.
Ruhiy hayvonlarimizga ovqat tayyorlayapmiz.
Sinab koʻrasanmi?
Cottoningga mazali narsa tayyorlab bersang boʻladi~
Feng Yuan Dou Yanlanning viqorli, naqshdor yungli ruhiy mushugi Cottonga qaradi. Feng Yuanning nigohini sezgan mushuk erinib esnadi.
Biroz qiziqib qolgan Dou Yanlan soʻradi:
Ruhiy hayvonlarga atalgan maxsus ovqatmi?
Men ham tayyorlay olamanmi?
Albatta~
Ji!
Xiao Ji norozi holda Feng Yuanga qaradi. Feng Yuan kulib, kechirim soʻragandek uning boshini siladi-da, dedi:
Lekin Pei Yu ovqatini tayyorlab boʻlgach, Xiao Jiga yana bir ulush tayyorlashim kerak. Boʻlmasa, bu xasis yana jahli chiqadi~
Ji!
Hoy!
Nega yana meni choʻqiyapsan?
Feng Yuan bilan Xiao Jining oʻynashini kuzatib turgan Dou Yanlan quchogʻidagi Cottonni mayin kulimsirab, pichirladi:
Ikkalasi juda inoq ekan-a~
Miyov~
Pei Yu sabrsizlik bilan kutilgan ovqatni Duomengga bergach, Feng Yuan tezda Xiao Jining ovqatini tayyorladi.
Xiao Ji kosani quchoqladi, koʻzlari oʻynab, Feng Yuandan koʻtarib olishni soʻragandek qoʻllarini uzatdi.
Feng Yuan hayron boʻlib Xiao Jini koʻtardi, soʻng uning nigohi boshining tepasidagi narsaga qadalgani sezilib, gʻashlanib dedi:
Bu yomon odatni kimdan oʻrganding?
Nega ovqatlanish uchun boshimga chiqmoqchisan?
Ji!
Xiao Ji xafa boʻlgandek koʻrinishini koʻrib, Feng Yuan chorasiz bosh chayqab dedi:
Mayli, lekin ovqat ushoqlarini tushirma, boʻlmasa jahlim chiqadi.
Ji~
Feng Yuan Xiao Jini koʻtarayotganda, Xiao Ji esa allaqachon Feng Yuanning yelkasiga joylashib olgan Tush koʻruvchi ajdar bolasiga gʻolibona qarab qoʻydi.
Tush koʻruvchi ajdar bolasi Xiao Jiga mensimay esnadi-da, yana uxlab qoldi.
Miyov~
Dou Yanlan yonida yotgan Cotton Xiao Jiga mensimay miyovladi. Feng Yuan boshida gʻolibona oʻtirgan Xiao Ji esa, ehtimol, haddan tashqari hayajonlanganidan, Cottonning chaqirigʻiga javob bermadi.
Cotton~ Tatib koʻr, yoqadimi~
Dou Yanlan tayyorlagan ovqatni ehtiyotlab Cottonning oldiga qoʻydi.
Cotton Yanlanga hayajon bilan koʻz qirini tashlab, idishdagidan ehtiyotkorlik bilan ozgina yaladi.
Taʼmini yoqtirib qolishi bilan viqorli, erinchoq qiyofasini unutdi-da, likopchaga tashlanib, mazza qilib yeya boshladi.
Buni koʻrib Dou Yanlan quvonib dedi:
Yoqsa, boʻldi~
Cotton taomga berilib ketganini koʻrib, Xiao Ji bilan oʻynayotgan Feng Yuanga yuzlanib dedi:
Cottonga juda yoqdi.
Bu ziravorlar qanday tayyorlanishini aytib bera olasanmi?
Dou Yanlanning gapini eshitgan Pei Yu bilan Zhong Liuyan Feng Yuanning javobini kutib, quloq tutishdi.
Toʻyib ovqat yeb, stol ustida yotgan Xiao Jining yumaloq qornini barmogʻi bilan turtib, Feng Yuan dedi:
Boʻladi, keyinroq retseptini yuboraman.
Hozir yubora olasanmi?
Albatta.
Pei Yu bilan Zhong Liuyan unga umidvor qarab turganini koʻrib, Feng Yuan biroz oʻyladi-da, telefonini chiqarib xabar yozdi. Birozdan soʻng uchoviga ham u yuborgan retsept yetib keldi.
Rahmat~
Katta rahmat~
E-e...
rahmat.
Uchovlon retseptni koʻzdan kechirib, hammasi joyida ekanini bilgach, Feng Yuanga minnatdorlik bildirishdi.
Qi Chen telefoniga qaradi-da, Feng Yuanga jilmaydi, ammo indamadi.
Feng Yuan buyumlarini ryukzagiga joylay boshladi-da, soʻradi:
Keyin qayerga bormoqchisizlar?
Shunchaki aylangani. Nega soʻrading?
Biror rejang bormi?
Momaqaldiroq hovuziga borib kelsak-chi?
Feng Yuan sirli jilmaydi.
Uning qiyofasini koʻrib, Qi Chen hayron boʻlib soʻradi:
Momaqaldiroq hovuzida gʻalati narsa bormi?
Yoʻq.
Unda nega u yerga bormoqchisan?
Momaqaldiroq hovuzi yaqinida Momaqaldiroq hovuzi ziyoratgohi yoʻqmi?
Uni izlab topib, kira olamanmi-yoʻqmi, sinab koʻrmoqchiman~
Zhong Liuyan Feng Yuanning ishtiyoqini biroz sovutishga urinib dedi:
Qoʻya qol, Momaqaldiroq hovuzi ziyoratgohi shunchaki afsona. Koʻp yillar ichida unga kira olganlar juda kam.
Lekin bu borligi tasdiqlangan sirli makon-ku~ Uni izlashdan zarar yoʻq.
Yur, Qi Chen~
Feng Yuan shunday deb, Xiao Jini boshiga qoʻydi-da, Qi Chenni ergashtirdi.
Feng Yuanning shijoatini koʻrgan Zhong Liuyan bosh chayqab, Pei Yu bilan birga ergashdi. Dou Yanlan esa Cottonni koʻtarib, ularning ortidan yetib oldi.

Izohlar

Yuklanmoqda...