“Tush koʻruvchi ajdar bolasi baribir noyob ruhiy hayvon-ku, borib koʻrishning nimasi yomon?
Har yerda ruhiy hayvonlar bilan shartnoma tuzishim shart emas, Xiao Ji oʻzi ham kuchli, shundaymi~”
Feng Yuan shunday deb, Xiao Jining qornini qashidi.
Qi Chen ishonqiramay Feng Yuanga qaradi-da, dedi:
“Rostdan ham shuning uchunmi?
Nimaga menga Tush koʻruvchi ajdar bolasi bilan shartnoma tuzging kelayotgandek tuyulyapti?”
“Yoʻgʻ-e, u narsani boqishni xohlamayman.
Juni yoʻq, yoqimtoy emas.”
“Ji~”
“Aytgan gapingni eslab qol, keyin yashirincha borib Tush koʻruvchi ajdar bolasi bilan shartnoma tuzib olma.”
Feng Yuan shubha bilan Qi Chenga qarab dedi:
“Nega bu masalaga bunchalik yopishib olding?
Tush koʻruvchi ajdar bolasi bilan shartnoma tuzmoqchimisan?”
“Duu!”
“Aslo!
Hozircha Tush koʻruvchi ajdar bolasi bilan shartnoma tuzish talablariga javob bermayman!
Shunchaki...”
“Duu!”
“Singlim uchun yaxshiroq ruhiy hayvon tayyorlamoqchiman!”
Ah Mu biroz jahli chiqayotganini koʻrib, Qi Chen shoshilib Feng Yuanni yumshatadigan gap aytdi, soʻng ikkalasi ham Ah Muga yaxshi gaplar ayta boshlashdi.
Feng Yuan labini burib, norozi ohangda dedi:
“Xiao Jini ovutish usulimni shunchaki koʻchirib olding-ku.”
“Ji!”
“Boʻldi endi, bunaqa narsa deb seni tashlab ketmayman~”
“Ji~”
Ular roʻparasidagi qadimiy, osmonoʻpar tosh minoraga hayrat bilan qarab turganida, bir chol yaqinlashib, guruhga shubha bilan boqdi:
“Bu yerga nima uchun keldingiz?”
Chen Xin jilmayib javob berdi:
“Biz Ikkinchi maktab oʻquvchilarimiz, bugun maktab sayohatiga keldik.
Biror muammo bormi?”
Chol norozilik bilan guruhga koʻz yugurtirdi-da, dedi:
“Tush koʻruvchi ajdar bolasini deb keldingiz-a?
Uni topsangiz ham, u bilan chindan shartnoma tuza olasizmi?
Rostdan ham, bir toʻda odam hamma narsani agʻdar-toʻntar qilib, ilohiy ajdar dam olayotgan joyning osoyishtaligini buzadi.
Ehtiyot boʻling!
Bu yerda tartibsizlik qilmang!
Boʻlmasa, ortingizdan yigʻishtirishga toʻgʻri keladi!”
Chol ularga tanbeh bergach, chetroqqa oʻtdi-da, norozi boʻlib mingʻirlashda davom etdi.
Chen Xin jilmayishni bas qilib, gapdon olomonga chorasiz qaradi, xoʻrsinib ichkariga kirish ishorasini qildi.
“Ji~”
“Duu~”
Panlong minorasiga kirishlari bilan Xiao Ji va Ah Mu ancha hayajonlanib ketdi.
Feng Yuan Xiao Jining boshini silab dedi:
“Boʻldi~ bir kuni sen ham oʻzingnikiga ega boʻlasan.”
“Nima boʻldi?
Nega ular bunchalik hayajonlanib ketishdi?”
“Albatta, hayajonlanishadi!
Lekin nega yugurishyapti?”
Feng Yuan tushuntirmoqchi boʻlib turganida, birdan boshqalarning hammasi bir tomonga qarab yugurayotganini koʻrdi.
U Xiao Jini koʻtarib olgancha olomon ortidan oʻsha tomonga yugurdi, Qi Chen esa hayratdan qotib qoldi.
“Bu yoqqa tush!
Senga mazali yeguliklarim bor!”
“Qani, boʻlaqol!
Seni yakkama-yakka jangga chaqiraman!
Yutsam, mening ruhiy hayvonim boʻlasan!”
“Qani!
Unga qarshi jang qil!”
“Sen ham!
Harakat qil!”
Feng Yuan yetib kelganida, koʻpchilik allaqachon ruhiy hayvonlarini chaqirib, yogʻoch panjarada yotgan Tush koʻruvchi ajdar bolasiga hujum qilayotgan edi.
Ularning aksariyati chaqirgan mahalliy jonivorlarga qarab, Feng Yuan kulimsirab kuzatdi:
Shu payt uyqusidan bezovta qilinganidan jahli chiqqandek tuyulgan Tush koʻruvchi ajdar bolasi esnab, odamlarga olov sharini tufladi.
Ulkan olov sharini koʻrib, Feng Yuan bilan Chen Xinning rangi oʻzgardi.
“Yue Bai!
Toʻsiq!”
Chen Xinning quchogʻidan oppoq Ruhiy Tulki sakrab chiqdi, olov shari yoʻlida esa yarim shaffof toʻsiq paydo boʻldi.
Toʻsiq olov sharini butunlay toʻxtata olmadi, ammo uni kichraytirdi.
Shu onda Feng Yuan oʻroqsimon quroli bilan oldinga otilib, olov sharini parchalab yubordi:
“Ji!”
Xiao Ji yogʻoch panjarada yotib beozorgina esnayotgan Tush koʻruvchi ajdar bolasiga jahl bilan tikildi.
Gʻazabdan Tush koʻruvchi ajdar bolasiga och koʻk uchqunlar sochayotgan Xiao Ji uning esnab, uchqunlarning tanasiga tegishiga yoʻl qoʻyganini kuzatdi. Uchqunlardan jarohat olgan ajdar bolasi jahli chiqqancha havoga koʻtarildi.
“Gʻarrr!”
Tush koʻruvchi ajdar bolasining boʻkirishi bilan butun makon qiyshayib ketdi; Xiao Ji orqasidan Feng Yuan Tush koʻruvchi ajdar bolasi tomon yugurib kelayotganini sezdi.
Makon qiyshayishi toʻxtagach, Xiao Ji oʻzini yogʻoch toʻsinlardan qurilgan gʻalati joyda koʻrdi.
Katta-kichik toʻsinlar bir-biriga chirmashib ketgan, oʻt chirogʻiga oʻxshash yaltiraydigan hasharotlar atrofni zoʻrgʻa yoritardi, olis-olislarga esa zulmat choʻzilib ketgan edi.
“Ji!”
“Ji!!!”
Xiao Ji bir necha bor chaqirdi, ammo javob boʻlmadi.
Xiao Ji Feng Yuan qayerdaligini ruhiy hayvon bilan tuzilgan shartnoma orqali sezishga urindi. Biroz urinib, masofa tinmay oʻzgarayotganini — goh uzoqlashib, goh yaqinlashayotganini, yoʻnalish ham oʻzgarib borayotganini payqadi.
Biroz ikkilanib turgach, Xiao Ji bir yoʻnalishni tanlab yugurdi.
Tanlagan tomonga bir muddat yugursa ham Feng Yuanni topolmadi. Biroz umidsizlanib, yogʻoch toʻsin ustiga oʻtirdi.
Birozdan keyin Xiao Ji oʻzini qoʻlga olib, yana oldinga yugura boshladi:
“Ji!”
Xiao Ji Feng Yuangacha boʻlgan masofa qisqarayotganini sezib, hayajon bilan oʻsha tomonga tezroq yugurdi.
“Ji~”
Xiao Ji Feng Yuan roʻparasida, naridagi yogʻoch uyning ichida ekanini sezdi.
“Menga bu juda qiyin, uni oʻzimda olib qololmasligimni bilasan-ku.”
“Ji!”
Feng Yuanning ovozini yana eshitgan Xiao Ji hayratdan sekinlashdi:
“Longmian vodiysimi?
Ancha uzoq ekan.
Mayli, taʼtil paytida borib kelarman.
Lekin uni toʻgʻridan-toʻgʻri oʻsha yerga joʻnatgan maʼqul emasmi?”
“Rostdan ham... gʻururing deb menga ortiqcha tashvish ortyapsan.
Aytgancha, shunday qilsang, keyingi safar yordaming kerak boʻlganda senga yaxshi muomala qilmayman!”
“Xiao Ji keldimi?
Unda mayli~”
“Xiao Ji~”
Feng Yuan eshikdan chiqib keldi. Biroz ikkilanib turgan Xiao Jini koʻrib, jilmayib qoʻllarini ochdi-da, uni koʻtarib olishga chogʻlandi.
Xiao Ji koʻz qiri bilan Feng Yuan ortidagi xonada toʻq koʻk nur shari asta-sekin soʻnib borayotganini xira koʻrdi.
“Ji!”
“Hoy!
Xiao Ji, nega meni choʻqiyapsan?”
“Ji!”
Xiao Ji Feng Yuanning uzatilgan qoʻlini qayta-qayta choʻqidi. Birozdan soʻng charchagandek boʻlib, Feng Yuanning uni koʻtarishiga yoʻl qoʻydi.
“Ji!”
“Nima boʻldi, Xiao Ji?”
Xiao Jining norozi qiyofasini koʻrib, Feng Yuan hayron boʻldi.
U Xiao Jining bir oz hurpaygan patlarini tekisladi-da, uni koʻtarib turgancha havoda muallaq suzib turgan Tush koʻruvchi ajdar bolasiga dedi:
“Mayli, bir muddat men bilan turasan.
Lekin baʼzan darsim boʻladi, senga qaray olmayman. Biror narsa kerak boʻlsa, Xiao Jidan soʻra.”
“Ji!”
Xiao Ji yuqoriga sapchib, havoda muallaq suzayotgan Tush koʻruvchi ajdar bolasiga jahl bilan tikildi.
Feng Yuan kulib, Xiao Jini shoshib tutib oldi va dedi:
“Rashk qilyapsanmi?
U shunchaki vaqtincha biz bilan turadi, hatto biz bilan ruhiy hayvon shartnomasini ham tuzmaydi. Nimadan xavotirdasan?”
Feng Yuan hazillashib Xiao Jining yumshoq qornini barmogʻi bilan turtdi.
“Xasis Ji~”
“Ji!”
Xiao Ji xafa boʻlib, Feng Yuanning quchogʻida unga orqasini oʻgirdi.
Birozdan keyin, ehtimol avvalgi charchogʻi sabab, Xiao Ji Feng Yuanning quchogʻida asta-sekin uxlab qoldi.
Uxlab qolishidan oldin Xiao Ji Tush koʻruvchi ajdar bolasiga alohida bir qarab qoʻydi. Xiao Jining uyqusi unga ham yuqqandek, ajdar bolasi esnab, Feng Yuanning yelkasiga suzib chiqdi.
Oʻziga qulay joy topgach, gʻujanak boʻlib Feng Yuanning yelkasida uxlab qoldi.
“Rostdan ham...”
Ikkalasi ham uxlab qolganini koʻrib, Feng Yuan sekingina kuldi.
Birozdan keyin uning oldidagi makon qiyshaydi va u avvalgi joyiga qaytdi.
Hamma hayron boʻlib qarab turganiga parvo qilmay, Feng Yuan olomon orasidan oʻtib, Qi Chenni tezda Panlong minorasidan tashqariga boshlab chiqdi.
Avvaldan kuzatib turgan chol Feng Yuan yelkasida uxlayotgan Tush koʻruvchi ajdar bolasini koʻrib, nimadir demoqchi boʻlib qoʻl uzatdi-yu, xoʻrsindi va Panlong minorasi yonidagi kichik xonaga qaytib kirdi.
“Hozirgina nima boʻldi?
U qanday gʻalati makon edi? Tush koʻruvchi ajdar bolasini koʻrib chiqmayman deganding-ku?
Yelkangdagi nima oʻzi?”
“Du?”
Panlong minorasidan chiqqach, ancha dovdirab qolgan Qi Chen Feng Yuanning yelkasidagi Tush koʻruvchi ajdar bolasini koʻrib, hayrat bilan soʻradi.
Feng Yuan yaqin atrofdagi tosh stolga koʻz tashladi-da, tushuntira-tushuntira oʻsha tomonga yurdi:
“Keling, oʻtirib, bemalol gaplashamiz~”

Izohlar

Yuklanmoqda...