“Xiao Ji, ular bilan anavi yoqqa borib kelmaysanmi?
Biz hozir yetib boramiz.”
Xiao Ji ular bilan ketmoqchidek boʻldi, lekin Feng Yuanga qarab qoʻydi-da, nogironlar aravachasi yonida qatʼiy qoldi.
Shunda Feng Yuan Xiao Jiga dedi:
“Ji!”
Xiao Ji bosh chayqadi-da, nogironlar aravachasi yonida qoldi va onda-sonda atrofni koʻzdan kechirdi.
“Yan ustoz!”
Qi Chen Feng Yuanni itarib olib kelgach, Yan ustozga arvohlar hujum qilayotganini koʻrib hayron boʻldi. Yan ustoz oʻzining uchta Ruhiy hayvonini boshqarib, hujum qilayotgan arvohlarga muvofiqlashgan holda zarba berardi. Orlina ham oʻrogʻini aylantirib, Qor quyoni jangchisi bilan birga jangga qoʻshilgandi.
“Nega ortimdan keldinglar!
Oʻsha yerda qolishingiz kerak emasmi?”
Arvohlarga qarshi jang qilar ekan, Yan ustoz norozi ohangda ularga tanbeh berdi.
Orlina oʻrogʻini aylantirib, arvohlar toʻdasini qirib tashladi-da, dedi:
“Arvohlar hududi nazoratdan chiqdi, u palata esa shifoxonaning mudofaa tizimiga kirmagan. Shuning uchun bu yoqqa kelishdan boshqa choramiz yoʻq edi.”
Yana bir kichik toʻda arvohni qirib tashlagach, Orlina ikkovini himoya qilgancha Qora toshli Xuan toshbaqasining Runa tosh toʻsigʻi ichiga kirib, dedi:
“Bundan tashqari, oʻsha palatadan chiqishimiz bilan shu joy yaqinida paydo boʻlib qoldik.”
“Rostdanmi?”
Yan ustoz uchoviga hayrat bilan qaradi. Orlina yolgʻon gapirmayotganini anglab, dedi:
“Mayli, uchovingiz shu yerda kutib turing. Orlina, qurolingni menga berib tur.”
“Yoʻq~ Oʻroq ishlatishga koʻnikmagansiz-ku~ Buni menga qoʻyib bering~”
Orlina kulimsiradi-da, oʻroqni mahkam ushlab, toʻsiqdan chiqib ketdi.
Yan ustoz Ruhiy hayvonlariga arvohlarni qirib tashlashni buyurdi, oʻzi esa onda-sonda Ruhiy oʻqlar otib, chetda qolganlarini yakson qildi.
“Ji!”
Feng Yuan omonligini koʻrgan Xiao Ji chopib chiqib, Uchqun va Boʻron mahoratlari bilan arvohlarga hujum qildi.
Xiao Jining harakatini koʻrib, Feng Yuan kulimsirab bosh chayqadi. Yan ustoz esa mamnun qarab turib, arvohlarni yoʻq qilishda davom etdi.
“Xiao Ji, qaytib kel.”
“Ji!”
“Boʻldi, Xiao Ji, endi qaytib kel.”
Birozdan soʻng Xiao Ji holdan toyay deb qolganini sezgan Feng Yuan kulib uni yoniga chaqirdi.
Xiao Ji Feng Yuanga bir qaradi-yu, arvohlarga qarshi jang qilishda davom etdi.
Xiao Jining bu ahvolini koʻrgan Feng Yuan Qi Chenga qarab dedi:
“Keyinroq Ah Mu yordam berib, Xiao Jini olib kelsin.”
“Ha?”
“Shu zaylda davom etsa, tez orada holdan toyadi.”
“Boʻlmaydi!”
“Iltimos, yordam ber~”
“Xoʻp.”
“Du~”
Aytganidek, birozdan soʻng Xiao Ji holdan toyib yerga quladi.
Qi Chen Ah Muga toklarini choʻzib, Xiao Jini qaytarib olib kelishni buyurdi.
Feng Yuanning tizzalari ustida holsiz yotgan Xiao Jini koʻrib, Feng Yuan kulimsirab uning yungini tartibga soldi-da, dedi:
“Axir senga ertaroq qayt, degandim-ku.”
“...Ji...”
Feng Yuanning tizzalari ustida holdan toyib yotgan Xiao Jiga qarab, Feng Yuan kulimsiradi-da, uning tanasini siladi, onda-sonda boshidagi popuk bilan oʻynadi.
Xiao Ji norozi boʻlgandek koʻrinsa-da, ora-sira kuchsiz chirqillashdan nariga oʻtolmadi.
Birozdan keyin jangga boshqa arvohlar qoʻshilmadi.
Arvohlar soni maʼlum darajada kamaygach, ular birdan har tomonga tarqalib ketishdi.
Yan ustoz Orlinaning qoʻlidagi oʻroqqa qarab, nimanidir anglagandek boʻldi.
“Ortimdan yuringlar, sizlarni xavfsiz joyga olib boraman.”
Boshqa arvohlar chiqmayotganini tekshirib olgach, Yan ustoz uchoviga jiddiy ohangda gapirdi.
Orlina biroz mensimay oʻrogʻini silkidi, ammo eʼtiroz bildirmadi. Guruh Yan ustozning ortidan ergashdi.
Oʻrmondan chiqishlari bilan oldindagi sport maydonida bir necha kishi yotganini koʻrishdi.
Yerda qora chopon kiygan kishilarni koʻrib, Yan ustozning qiyofasi oʻzgardi:
“Orqaga turinglar!”
Meditatsiyachi bola ularni koʻzdan kechirish uchun yugurib bordi-da, Yan ustozga bosh chayqadi.
Yan ustoz ehtiyotkorlik bilan yaqinlashib, yotgan qora choponlilarni sinchiklab koʻzdan kechirdi. Ular bilan nima qilishni bilmay, boshi qotdi.
Kapitan Yan ikkilanib turganida, maxsus boʻlinma politsiya kiyimidagi bir necha erkak va ayol yugurib oʻtib ketdi.
Oldinda kelayotgan oʻrta yoshli erkak kapitan Yanni koʻrib hayron boʻldi-da, dedi:
“Hoy!
Kapitan Yan, bularning hammasini siz yengdingizmi?”
“Yoʻq.”
Kapitan Yan oʻrnidan turib, qoʻllarini qoqdi-da, erkakka qarab dedi:
“Ayni vaqtida keldingiz, endi bular sizga topshirildi.”
“Hoy, kapitan Yan, nima deganingiz bu?
Mayli, sizlar bu ablahlarga kishan solinglar.”
Axir aytdim-ku, men yengganim yoʻq; biz kelganimizda ular allaqachon shu ahvolda edi.”
“Shundaymi?
Aytgancha, Arvohlar hududini faollashtirgan odamni topdingizmi?”
Erkak ortidagi maxsus boʻlinma aʼzolariga sport maydonida sochilib yotgan choponlilarga kishan solishni buyurdi-da, kapitan Yandan beparvo soʻradi. Kapitan Yan qadamini toʻxtatib, unga hayrat bilan qaradi:
“Qoʻmondoningiz raqibni hali topmadimi?”
“Kapitan Yanni aytyapsizmi?
U saharda Cha Mu shaharchasiga G tashkilotiga qarshi kurashishga ketgan.
Hali qaytmagandir.”
“Endi bu hodisani sizlar boshqaryapsiz, demoqchimisiz?”
“Hoy!
Nega bunaqa qarayapsiz, kapitan Yan?
Kapitan Yanchalik kuchli boʻlmasak-da, bizni bunaqa kamsitmang!”
Oʻrta yoshli erkak norozi boʻlib kapitan Yanga qaradi, soʻng yaqinlashib kelayotgan uchoviga koʻz tashlab dedi:
“Anavi ikkitasi shogirdlaringiz-a?
Ularni asosiy darvozaga olib boring. Qutqarilgan oʻquvchilarni qoʻriqlash uchun yordamga kelgan odamlar bor.”
“Ji!”
“Sen ham sezyapsanmi?”
Sport maydoniga kirishlari bilan Xiao Ji maktab binolaridan biriga ishtiyoq bilan qaray boshladi.
Feng Yuan Xiao Jining boshini ohista silab, pichirladi.
Kapitan Yan bilan gaplashayotgan oʻrta yoshli erkak uchovining yoniga kelib, dedi:
“Unga yaqinroq yuringlar, sizlarni xavfsiz joyga olib boradi.”
“Ji!”
“Shu yerda.”
Feng Yuan oʻrta yoshli erkakka eʼtibor bermadi. U maktab binolaridan biriga jiddiy tikilib, oʻzicha pichirladi.
Oʻrta yoshli erkak gap boshlamoqchi boʻlgan paytda, Feng Yuan qarab turgan binoning uchinchi qavatida portlash yuz berdi.
Portlash boʻlgan joydan qora sharpadek bir narsa otilib chiqib, ularga qarab uchdi.
Koʻp oʻtmay, yana bir nechta choponli kishi ularning ortidan chiqdi.
“Jangga tayyorlaning!”
Oʻrta yoshli erkak uchoviga boshqa qaramay, tezda buyruq berdi-da, Ruhiy hayvonlarining hammasini chaqirdi.
Orlina ham oʻroqni ikkilanib ushlagancha jangga otilib kirdi.
Havoda vahimali qora changallar paydo boʻlib, pastdagilarga yopirildi. Ular darhol Ruhiy hayvonlariga turli kuchli usullarni qoʻllashni buyurib, arvoh changallarini chil-chil qilishdi.
“Lu?”
Toʻsatdan hayratlangan bir tovush eshitildi.
Odamlarga hujum qilayotgan arvoh changallari gʻoyib boʻldi. Qora tumandan gʻalati kulrang qoʻgʻirchoq asta chiqib keldi.
Qoʻgʻirchoq jigarrang, vahimali masxaraboz qalpogʻini kiyib olgandi, uning har bir uchiga katta, qadimiy qoʻngʻiroq osilgan edi.
Yuziga qora paxta ip bilan yovuz tirjayish tikilgandek, u ogʻzini katta ochib kulib turardi.
Qoʻgʻirchoq olomonga ikkilanib qaradi. Uni koʻrgan hamma ham nima qilishni bilmay qoldi.
Qoʻgʻirchoq boshini qiyshaytirib, ularni bir muddat sinchiklab kuzatdi-da, nimanidir aniqlamoqchidek, ikkilanib kapitan Yan tomon yaqinlashdi.
“Chirq~”
Kapitan Yanning Ming ovozli toʻtisi nimanidir payqagandek boʻldi.
U qanot qoqib, qoʻgʻirchoqning roʻparasiga uchib bordi va u bilan gaplashayotgandek koʻrindi.
Shu payt ortdan qoʻgʻirchoq tomon qop-qora oʻq uchib keldi. Qoʻgʻirchoq chaqqonlik bilan oʻgirilib, yirtqich nigoh tashladi. Havoda koʻplab qora arvoh changallari paydo boʻlib, ortidan quvib kelayotgan choponlilarga vahshiyona yopirildi.
“Hozircha oʻsha Dahshatli tush qoʻngʻirogʻini qoʻya turing!
Avval G tashkilotidagi jinnilarni yiqitaylik!”
Buni koʻrgan oʻrta yoshli erkak darhol buyruq berdi.
Hamma buyruqqa boʻysundi. Qoʻgʻirchoqqa tegmay, Ruhiy hayvonlarini uzoqdagi choponlilarga hujum qildirishdi.
Vaziyat oʻzlariga qarshi ekanini anglagan choponli kishilar qochishga urinishdi, ammo qoʻgʻirchoq turli gʻalati usullar bilan yoʻllarini toʻsdi.
Ancha vaqt oʻtgach, politsiyachilarning hamkorlikdagi harakati bilan barcha choponlilar qoʻlga olindi.
“Lu.”
Politsiya barcha choponlilarga kishan solgach, qoʻgʻirchoqning tanasi chayqaldi.
Qorongʻilik tarqala boshladi, osmondagi bulutlar sekin-asta ochilib, yulduzli osmon koʻrindi.
Qoʻgʻirchoq birdan oʻgirilib, choponlilardan birining oldiga bordi. Arvoh changalini chaqirib, uning choponini yirtib ochdi-da, choʻntagidan eskirgan metall marjonni ehtiyotlab oldi.
Qoʻgʻirchoq marjonni ehtiyotlab boʻyniga taqayotganini koʻrib, kapitan Yan hayrat bilan baqirdi:
“Senmisan?
Lingling!”

Izohlar

Yuklanmoqda...