Umr uzaytiruvchi tutatqi beozor koʻrinishiga qarab, Zhong Liuyan biroz hayron boʻlib soʻradi:
“Koʻp narsani bilmayman, faqat odamlarning umrini uzaytiradiganga oʻxshaydi.
Nima boʻpti?
Shunchalik kaltafahm narsa muammo chiqararmidi?”
“Ji!”
Feng Yuan Umr uzaytiruvchi tutatqini masxara qilayotganini koʻrgan Xiao Ji darrov uning yoniga yugurib kelib, boshiga sakradi-da, tutatqiga dadil tikildi:
“Ooh?~”
“Sizlarga umrni uzaytiradigan narsa kerak emas-ku!
Nega menga olib qolishga bermaysizlar?
Sizlarda bu narsani sotishga qurbi yetadigan odam yoʻq!
Birov sizlarda borligini bilib qolsa, hammangiz oʻlasiz!”
Feng Yuan Umr uzaytiruvchi tutatqini mazax qilayotgani, Pei Yu sarosimada gapirayotganini koʻrib, Feng Yuan biroz kulimsiradi-da, unga dedi:
“Umrni uzaytiradimi?
Senga bunday qobiliyati bor deb kim aytdi?
Umr uzaytiruvchi tutatqining yagona hunari — Taqdir tanlovi.”
“Yolgʻon gapiryapsan!
Nomi ham, afsonasi ham odamlarni qutqara olishini aytadi-ku!”
Pei Yuning jazavasi chiqa boshlaganini koʻrgan Feng Yuan xoʻrsindi, Umr uzaytiruvchi tutatqini qashidi, keyin jahli chiqayotgan Xiao Jining qornini qashidi-da, dedi:
“Oʻzing hozirgina odamlarni qutqaradi deding-ku.
Umr uzaytiruvchi tutatqining Taqdir tanlovi kelajakda mumkin boʻlgan bir ehtimolni muqarrar qiladi, xolos. Lekin bu qobiliyatni ishga solish uchun u oʻz umridan sarflashi kerak.
Shuning uchun umr uzaytiradi deb unga ishonish — xomxayol.”
“Boʻlishi mumkin emas!
Ishonmayman!
Meni aldayapsan!”
“Seni aldashdan menga nima foyda?
Ishonmasang, professorlardan soʻra.
Unga Umr uzaytiruvchi tutatqi deb tasodifan nom berishgan.
Menimcha, “Tilak tutatqisi” degani toʻgʻriroq~”
“Unda xavf nimada?
Xavf bor deganding-ku?”
Zhong Liuyan Feng Yuanga shubha bilan qaradi.
Umr uzaytiruvchi tutatqi koʻzlarini yumib, yana uxlay boshlaganini koʻrgan Feng Yuan qarsak chalib dedi:
“Pei Yu uni boʻysundirmoqchi edi-ku, shundaymi?
Agar Umr uzaytiruvchi tutatqiga bir necha marta Taqdir tanlovini qildirsachi, nima boʻladi deb oʻylaysan?
Axir bu umr sarflab ishlaydigan qobiliyat, ikki martadayoq uni oʻldiradigan falokat yuz berishi mumkin-ku?”
Feng Yuanning gapini eshitib, Zhong Liuyan bir oz oʻylanib qoldi-da, beixtiyor Pei Yuning yelkasini qattiqroq ushladi.
Pei Yu Umr uzaytiruvchi tutatqiga qoʻrqa-pisa qaradi, keyin bir muddatdan soʻng tushkun holda Duomengga suyanib qoldi.
“Moo...”
Pei Yuning tushkunligini sezgan Duomeng uni yupatmoqchi boʻldi.
Qi Chen Pei Yuga koʻz tashlagancha Feng Yuanning yoniga keldi-da, pichirladi:
“Uni boʻysundirishning iloji yoʻqmi?”
Feng Yuan Pei Yuga qaradi-da, pichirlab javob berdi:
“Kuch bilan boʻysundirishning iloji yoʻq.
Koʻndirishga kelsak, Umr uzaytiruvchi tutatqi qadimdan bu yerda tutatqi idishi boʻlib ishlatilganini hisobga olsak, bunga oʻsha qadimgi Ilohiy ahd tuzuvchi sabab boʻlgandir.
Bu yerda shu paytgacha qolgan ekan, boshqa usul bilan koʻndirish qiyin boʻlsa kerak.”
“Ji?”
“Nima boʻlyapti?”
“Boʻlishi mumkinmi?”
Umr uzaytiruvchi tutatqi birdan koʻzlarini ochib, mehrobdan sakrab tushib Pei Yu tomon yoʻnalganini koʻrgan Feng Yuan nimanidir esladi-da, hayrat bilan devoriy rasmga, ayniqsa bola toʻq koʻk ajdar bilan uchrashgan qismiga qaradi.
“Ooh~”
“Nima qilmoqchisan?”
Umr uzaytiruvchi tutatqi oyoqlari tomon kelganini koʻrib, Pei Yu hayron boʻldi.
Zhong Liuyan jonivorni ehtiyotkorlik bilan kuzatdi, Feng Yuan esa Pei Yuga baqirdi:
“Koʻnglingdagi eng katta tilagingni ichingda tilab qoʻy!
Eng ulugʻ tilagingni!”
Feng Yuanning gapini eshitgan Pei Yu shoshilib kaftlarini birlashtirib, Umr uzaytiruvchi tutatqi tomon yuzlandi-da, ichida tilak qildi.
Birozdan soʻng Umr uzaytiruvchi tutatqining boshidagi uzun choʻp birdan tez yonib, bir boʻgʻim qisqardi:
“Ooh~”
Umr uzaytiruvchi tutatqi mamnun ovoz chiqarib, xursand boʻlib mehrob tomon qaytdi. Uning qiligʻiga hamma hayron boʻlib qoldi.
Qi Chen hayron boʻlib soʻradi:
“Uning eng kuchli qobiliyatini ishlatsa, umrini sarflaydi deyishmaganmidi?
Unda nega haligacha...”
Feng Yuan jilmayib, koʻzlarini asta ochayotgan Pei Yuga qaradi-da, dedi:
“Pok tilaklarni roʻyobga chiqarish — Umr uzaytiruvchi tutatqining borliqdan maqsadi~ Pei Yu, tilaging albatta amalga oshadi, albatta turli tasodiflar orqali~”
“Rostdanmi?
Ajoyib-ku!”
Pei Yu hayajonlanib ketganini koʻrib, Zhong Liuyan jilmayib Feng Yuanga dedi:
“Unda biz ham tilak qilsak boʻladimi?
Amalga oshirish kerak boʻlgan tilaklarim koʻp~”
“Unaqa dema!
U Umr uzaytiruvchi tutatqining umrini sarflaydi-ku!”
“Xavotir olma, nopok tilaklar amalga oshmaydi~”
“Lekin mening hamma tilaklarim pokiza deb oʻylayman~”
Zhong Liuyan jilmayib gapirdi, ammo aslida Umr uzaytiruvchi tutatqi tomon borish niyati yoʻq edi.
Qi Chen biroz norozi koʻringanini sezgan Zhong Liuyan dedi:
“Umr uzaytiruvchi tutatqi tilaklarni umr evaziga amalga oshirishining bir sababi boʻlsa kerak, toʻgʻrimi?”
Feng Yuan mehrobga qaytib, yana uxlab qolgan Umr uzaytiruvchi tutatqiga koʻz tashlab dedi:
“Toʻgʻri, Umr uzaytiruvchi tutatqiga vaqt oʻtishi taʼsir qilmaydi.
Boshqacha aytganda, tilak bajarmasa, maʼlum maʼnoda oʻlmas hisoblanadi.”
“Ji?”
“Ammo Umr uzaytiruvchi tutatqi oʻtgan hayotida ogʻir gunohlar qilgan ruhning qayta tugʻilishidir.
U oʻz gunohlarini yuvish uchun pok tilaklarni roʻyobga chiqarishi kerak.
Gunohlari butunlay kechirilgandagina uning ichidagi gunohkor ruh qayta tugʻila oladi. Aks holda, Taqdir tanlovini amalga oshirish uchun umrini tasodifan sarflasa ham, oʻlgach yana Umr uzaytiruvchi tutatqi boʻlib qayta tugʻiladi.”
“Shunaqa voqea ham boʻladimi?
Lekin gunohkor ruh odatdagidek qayta tugʻilishni istamasa-chi?”
Qi Chen hayrat bilan mehrobdagi tutatqi idishiga qaradi. Feng Yuan istehzo bilan dedi:
“Qanday qilib istamasin?
Umr uzaytiruvchi tutatqi boʻlib yashagan har bir soniya gunohkor ruh uchun azob.
Momaqaldiroq hovuzi ziyoratgohidagisi omadli ekan, ilohiy hayvonlar uni kechiribdi.
Hech boʻlmasa Momaqaldiroq hovuzi ziyoratgohida u koʻp azob chekmaydi.”
“Qayerdan bilasan?
Buni qandaydir yoʻl bilan koʻra olasanmi?”
“Shunchaki taxmin, lekin uning tinchgina uxlay olishidan bilsa boʻladi.
Boshqa Umr uzaytiruvchi tutatqilar tilak amalga oshiradigan taqdirli odamlarni qidirib tinmay yugurib yurishini bilsang kerak~”
“Gunohlardan poklanishmi?”
“Ji!”
Zhong Liuyan mehrobda turgan Umr uzaytiruvchi tutatqiga achinib qaradi.
Avval haykalda nimalar bilandir ovora boʻlgan Tush koʻruvchi ajdar bolasi uning yelkasiga suzib kelganini koʻrgan Feng Yuan boshidagi Xiao Jini ovutib, yonlaridagi eshikni koʻrsatib dedi:
“Qani, orqa tomonni koʻrgani oʻtaylik~”
“Rahmat.”
Hamma yon eshikdan oʻtayotganida, Pei Yu Umr uzaytiruvchi tutatqiga minnatdorlik bildirish uchun ataylab mehrobga bordi.
“Duomengni qaytarib olganing maʼqul. Momaqaldiroq hovuzi ziyoratgohida biror narsani sindirsang, Yimu Qingling sendan oʻch oladi, bilib qoʻy~”
“Miyangni qotirma!”
Duomengning gavdasi yon eshikdan sigʻmayotganini koʻrib, Feng Yuan shoʻxlik bilan jilmaydi.
Pei Yu atrofga qarab, Duomengning ichkariga oʻta olmasligini angladi. Chorasiz qolib, uni Shartnoma makoniga qaytardi.
Feng Yuan yengil kulib, qoʻllarini ensasiga qoʻydi-da, dedi:
“Nega shunaqa katta ruhiy hayvon bilan shartnoma tuzasan~ Kichkina joylarga kirishni qiyinlashtiradi~”
“Jim boʻl!
Xiao Jing ham undan qolishmaydi-ku?
Poʻchoqli joʻjaning barcha evolyutsiyalangan shakllari katta boʻladi!”
“Ji?!”
“Katta boʻlgani zoʻr~ Hayvonlarni jilovlab uchish! Kichkina chumchuqni uchish uchun jilovlashning nima keragi bor?”
“Duomengni ham minib uchsa boʻladi!
Senga boshqa gap aytmayman!
Hm!”
Pei Yu Feng Yuan bilan gap talashishdan foyda yoʻqligini tushundi, norozi boʻlib pishqirdi-da, unga teskari oʻgirildi.
Feng Yuan jilmaydi-da, boshidagi Xiao Jini silash uchun qoʻlini uzatdi:
“Xiao Jining evolyutsiyalangan shaklini intiqlik bilan kutyapman~ Oʻshanda tezyurar poyezdga pul sarflamay, boshqa shaharlarga olib borasan~”
“Ji~”
“Xiao Ji, uning gapiga quloq solma.
Shaharlar orasida masofa uzoq, uni koʻtarib yuraversang, oʻlib qoladigan darajada charchaysan.”
Qi Chen norozi qiyofada Feng Yuanga qarab gapirdi. Feng Yuan esa qoʻllarini ikki yonga yoyib, atrofni sinchiklab kuzatdi-da, sirli makon osmoniga qarab dedi:
“Bu joyning tuzilishi gʻalati: bezak bor-u, xona yoʻq?
Faqat kichkina hovlidan iboratmi?”
“Xuan Shui Qing Jiao haykaliga oʻxshagan boshqa haykal ham koʻrmadim.
Bu hovlining vazifasi nima ekan?”
“Ao~”
Feng Yuan yelkasidagi Tush koʻruvchi ajdar bolasi unga mensimay qaradi-da, sekin havoga koʻtarilib, hovlining orqa devori yonidagi haykal tomon yaqinlashdi.
U tosh lavhani oʻrab olib, esnadi.
“Ha, Yimu Qinglingning lavhasi shunchalik kichkinami?
Rostdan ham xohlaganini qilaveradi.”
Asosiy zaldagi Xuan Shui Qing Jiao haykali juda salobatli boʻlsa-da, bundan ancha kichikroq Yimu Qingling haykalini koʻrib, Feng Yuan gap topolmay qoldi. Qiziqib lavhaga yaqinlashdi-da, undagi yozuvlarni koʻzdan kechirdi.

Izohlar

Yuklanmoqda...