“Du?”
“Ha, nima boʻldi?”
Qi Chen Feng Yuanga hayronroq qaradi. Feng Yuan esa bir qiziq narsani eslagandek Xiao Jining boshini silardi.
“Qayerga bormoqchimiz?”
“Li Long bogʻiga boramiz deb kelishgandik shekilli, nimaga soʻrading?”
“Unda albatta Panlong minorasiga ham boramiz-a~”
“Nima boʻpti?
Panlong minorasida muammo bormi?”
Qi Chen Feng Yuanga tushunmay qaradi. U izoh bermoqchi boʻlganida, ofitsiant mazali taomlarni olib keldi.
Yaltirab turgan, oʻzi yaxshi koʻradigan oltinrang shoʻrvaki chuchvaralarni koʻrib, Feng Yuan tushuntirishga ovora boʻlmadi-da, shunchaki: “Ovqatdan keyin gaplashamiz”, dedi va maza qilib yeya boshladi.
“Xiao Ji, xohlaysanmi~”
“Ji!”
Feng Yuan uzatgan shoʻrvaki chuchvarani koʻrib, Xiao Ji bir necha qadam ortga tisarilib, stoldan yiqilay dedi.
Qi Chen Feng Yuanga chorasiz qaradi-da, dedi:
“Xiao Jiga bizning ovqatdan berishga urinishni bas qilasanmi?
Qara, Xiao Ji buni yeyishni ham istamayapti.”
“Ji!”
“Attang, juda mazali ovqat-ku~”
“Ji.”
“Xiao Ji, unga eʼtibor berma.
Ah Mu, ovqatingdan Xiao Jiga ham ber.”
“Du~”
“Ji~”
Ah Mu uzatgan Ruhiy hayvon yemini Xiao Ji xursand boʻlib chaynayotganini koʻrib, Feng Yuan indamay oʻz ovqatini yedi.
Birozdan soʻng ovqatini tugatgan Qi Chen hali ham yegulik uyumini yengishga urinayotgan Feng Yuanga qarab bosh chayqadi-da, mizgʻib olayotgan Xiao Jidan soʻradi:
“Ah Muni aylantirib kelgani olib chiqyapman.
Sen ham borasanmi?”
“Ji?”
Feng Yuan boshini koʻtarib Qi Chenga qaradi-da, dedi:
“Shunchaki ketib qolasanmi?
Meni kutmaysanmi?”
Qi Chen qolgan ovqat uyumiga qarab, jahli chiqib dedi:
“Seni tugatishingni kutsam, qancha kutishimni kim biladi.
Avval Ah Mu bilan sayr qilib kelaman.”
“Xiao Ji, u bilan borasanmi?”
“Ji?”
Xiao Ji stol ustida oʻtirgancha, bir zum ikkilanib Feng Yuanga qaradi.
Buni koʻrib, Feng Yuan jilmayib Qi Chenga dedi:
“Unda yotoqxonaga qaytaver~ Ovqatimni tugatsam, oʻzim qaytaman.”
Qi Chen bir zum oʻylanib, indamadi. Ah Muni olib, yoʻlga tushdi.
Feng Yuan ovqatini maza qilib yedi, Xiao Ji esa yonida oʻtirib, uni biroz kuzatgach, mizgʻib olish uchun koʻzlarini yumdi.
“Rosa qiziqsan-a.
Qolganini olib ketmaysanmi?
Men ancha aylanib keldim-u, sen hali ham tugatmapsan”, dedi Qi Chen qaytib kelgach, Feng Yuanning hamon ovqatlanayotganini koʻrib, biroz chorasiz ohangda.
Feng Yuan bir zum oʻylab, bosh irgʻadi-da, dedi:
“Mayli, olib ketib, keyin ham yeyman~”
Feng Yuan katta xalta ovqat koʻtarib, Xiao Jini bagʻrida tutganini koʻrib, Qi Chen qiziqib soʻradi:
“Nega buncha koʻp ovqat olyapsan?”
“Quvvat toʻplash uchun~ Dam olish kunlari Panlong minorasiga bormaymizmi~”
“A?
Quvvat toʻplash?
Qachondan beri senda bunaqa qobiliyat paydo boʻldi?
Gaplaringga qaraganda, Panlong minorasida rostdan ham muammo borga oʻxshaydi?”
Qi Chenning hayron qiyofasini koʻrib, Feng Yuan ayyorona kulimsiradi-da, dedi:
“Albatta~ Yangiliklarni koʻrmadingmi?
Panlong minorasida Tush koʻruvchi ajdar bolalarini koʻrib qolishibdi~”
“E!
Rostdanmi?
Bizning joyda bunaqa noyob Ruhiy hayvon paydo boʻlishi mumkinmi?”
“«Bizning joy» deganing nimasi?
Shahrimiz ham yomon emas, xoʻpmi.
Lekin Tush koʻruvchi ajdar bolalari bu yerda paydo boʻlgani chindan ham gʻalati.”
“Ji~”
Feng Yuan gapirarkan, qoʻl uzatib Xiao Jining dumaloq qornini qashidi.
Birozdan soʻng Xiao Ji Feng Yuanning boshiga yiqilib tushdi.
Xiao Jining ahvolini koʻrib, Qi Chen chorasizgina soʻradi:
“Endi Xiao Jiga nima qilding?”
“Ji~”
“Shunchaki juda rohatlantirdim~”
“Ji~”
“A?
Faqat Xiao Jining qornini qashiganingni koʻrdim.
Shundan u bunchalik rohatlanganini menga tushuntir-chi!”
“Sir~”
“Xiao Ji ham biz bilan darsga bormaydimi?”
Ertasi kuni darsga ketishga hozirlanishganda, Xiao Ji yotoqxonadan oʻzi chiqib ketganini koʻrib, Qi Chen Feng Yuandan hayron boʻlib soʻradi:
Feng Yuan boshini qashib, ishonchsiz ohangda dedi:
“Xiao Ji bir nechta maxsus usulni mashq qilmoqchi shekilli.
Baribir keyin til-adabiyot singari oddiy darslar, Xiao Ji bormasa ham mayli.”
“A?
Xiao Jining yolgʻiz mashq qilishiga rostdan ham qarshimasanmi?”
“Xavotirga oʻrin yoʻq, Xiao Ji maktabdan tashqariga chiqmaydi. Qanday xavf boʻlishi mumkin?”
“Dam olish kunlari yoʻlga chiqishimizdan oldin ham shunday deganding!”
“Bu...
tasodif boʻldi, tasodif.”
Feng Yuan Qi Chenga yorqin tabassum qildi, Qi Chen esa indamay bosh chayqadi.
Ikkovlon sinfxonaga yetib kelganda, kalta, saranjom sochli bir qiz Feng Yuanni toʻxtatib soʻradi:
“Oʻzingni yaxshiroq his qilyapsanmi?
Kelasi oygi musobaqada qatnasha olasanmi?”
Feng Yuan boshini qashib dedi:
“Deyarli butunlay tuzalib ketdim. Kelasi oygi musobaqada qatnashishimga hech gap yoʻq~”
“Unda ehtiyot boʻl!”
Shunday deb, u boshini burdi-da, sinfxonaga qaytib kirdi.
Feng Yuan boshini qashib, oʻrniga oʻtirdi. Qi Chen unga pichirladi:
“Yaqinda oʻzingni ehtiyot qil.
Yana biror noxush voqea yuz bersa, Chen Xin rostdan ham sening oʻrningga Nie Yuni qoʻyadi.”
“E?
Shunaqa boʻlsa, aslida ancha yengil tortardim~”
“Yana biror noxush hodisani rejalashtirmayotgan boʻlsang kerak-a?”
Feng Yuan erinib kerishdi, iyagini partaga tirab Qi Chenga qaradi:
“Albatta~ Musobaqada qatnashishni hech ham xohlamaganman, juda mashaqqatli.”
“Lekin unda sinfimizning gʻalaba qozonish imkoniyati ancha tushib ketadi.
Nie Yuning kuchi sendan ancha past, sinfimiz asosan yoʻl boshlashingga tayanadi.”
“Chen Xin bilan Pei Yuni kamsitma, ular ham kuchsiz emas.
Avvallari ruhiy hayvon bilan shartnoma tuza olishmagandi, endi esa seni bemalol yenga olishadi~”
“Nega meni misol qilyapsan?!”
“Shunda tushunarliroq boʻladi~”
Feng Yuan holatini oʻzgartirib, yana partaga bosh qoʻydi:
“Yogʻoch ruhi damlamasini ishlatgandan keyin Ah Muning salohiyati Yaxshi darajaga yaqinlashgan boʻlsa kerak, a?”
“Tu-du~”
“Ha, u Yaxshi darajaning ostonasidan allaqachon oʻtdi.”
“Tu-du~”
Qi Chen gapirarkan, Ah Muning barglarini toʻgʻriladi. Feng Yuan kulimsirab dedi:
“Shundaymi?
Unda Ah Mu oziqlantirish kuchini jilovlay oladimi? Aks holda, seni jarohatlab qoʻyishi mumkin.
Qi Chen, sen Ah Muni oʻz kuchidan tiyib turibsan~”
“Ha, Ah Mu chindan ham qattiq mehnat qildi.”
“Tu-du~”
“Xiao Ji~ kel, quchoqlay~”
Tushlikdan oldingi oxirgi dars tugagach, Feng Yuan Xiao Jini topish uchun jang maydoniga yugurdi.
Xiao Jini koʻrishi bilanoq, Feng Yuan uni quchoqlash uchun qoʻllarini ochdi.
“Ji~”
Xursand boʻlgan Xiao Jini silagach, Feng Yuan uni boshiga qoʻndirdi-da, ketmoqchi boʻldi. Shu payt Yan ustoz ham darvozadan chiqayotganini koʻrib qoldi.
“Salom, Yan ustoz~”
“Salom.”
Yan ustoz javob berdi. Keyin Feng Yuanning boshidagi Xiao Jiga qarab, unga dedi:
“Xiao Ji juda yaxshi, rosa tirishqoq.
Sen ham undan oʻrnak ol, oxirgi paytlar juda boʻshashib ketding.”
Feng Yuan boshini qashib, yorqin tabassum qildi-da, dedi:
“Unaqamas~ Darslarga muntazam qatnashaman-ku.”
“Sen... Xiao Ji Oʻlim turining birorta maxsus usulini oʻrganmaganmi?
Mashgʻulot paytida doim Shamol unsuriga oid usullarni ishlatayotganini koʻryapman.”
“Ji?”
“Yoʻq, Xiao Ji tugʻma maxsus usullarinigina biladi.
Boshqa usullarni esa Xiao Ji biroz ulgʻaygach oʻrgatishni oʻylayapman.”
“Ji?”
Oʻlim turidagi usullarning nojoʻya taʼsirlarini oʻylab, Yan ustoz yana bir bor oddiy Poʻchoqli joʻjadan farqi yoʻqdek koʻringan Xiao Jiga qaradi-da, nimanidir anglagandek boʻldi:
“Oʻzing toʻgʻri deb bilsang boʻldi, faqat yalqovliging Xiao Jiga xalal bermasin.”
“Ji~”
“Tushundim.
Mayli, men ketay, Yan ustoz.”
Yan ustoz bilan xayrlashgach, Feng Yuan Xiao Ji boshiga qoʻngancha, ovqatlanish uchun oshxonaga yoʻl oldi.
Oshxonada u hayajonlangan Qi Chenni uchratdi.
Feng Yuan salomlashdi-da, qiziqib soʻradi:
“Nima boʻldi?
Buncha hayajonlanib ketibsan.”
Feng Yuanni koʻrgan Qi Chen telefonini chiqarib, yangiliklar sahifasini ochdi-da, Feng Yuanga uzatib dedi:
“Oʻzing oʻqi.”
Feng Yuan hayron boʻlib telefonni oldi, yangilikni oʻqidi-da, Qi Chenga hayrat bilan qarab soʻradi:
“Anavi yuzi oqarib ketgan erkak Qari Vey boʻlsa kerak-a?”
“Eʼtiboring shunga tushdimi?
Asosiy gap bu emas-ku.”
Qi Chen jahl bilan dedi.
Feng Yuan boshini qashib, yangilikni diqqat bilan qayta oʻqidi. Nihoyat Qi Chen nimaga bunchalik hayajonlanganini tushundi.

Izohlar

Yuklanmoqda...