Feng Yuan avval yelkasida qattiq uxlayotgan Tush koʻruvchi ajdar bolasiga qaradi-da, pichirladi:
Men uni oʻzimda olib qolaman demadim-ku.
Hozircha birovning iltimosiga koʻra unga qarab turibman, xolos.
Taʼtil boshlanganda uni Longmian vodiysiga olib boraman, hozircha esa men bilan turadi.
Birovning iltimosi bilanmi?
Kim ekan?
Bu sir~
Haligi gʻalati makon-chi?
Gapirayotib bir oz choʻchigan Qi Chen qop-qorongʻi makonni, jimjit atrofni va kichik bir joyni arang yoritib turgan xira shuʼlani esladi.
Agar Ah Mu yonida boʻlmaganida, ehtimol, qoʻrquvdan qotib qolardi.
Feng Yuan quchogʻidagi Xiao Jining tushida qoʻrqib ketgandek, biroz titrayotganini payqadi.
U Xiao Jini qulayroq qilib joylashtirdi-da, yumshoq boshini ohista siladi.
Birozdan keyin Xiao Ji tinchlangandek boʻldi. Feng Yuan pichirladi:
Bu Panlong minorasining ichki qismi, biroz qorongʻi xolos, boshqa hech gap yoʻq.
Ichki qismi?
Shunaqa gʻalati narsa ham boʻladimi?
Feng Yuan hayron qolgan Qi Chenga qaradi, soʻng yelkasidagi Tush koʻruvchi ajdar bolasiga koʻz tashlab, jilmaydi:
Nega boʻlmasin?
Panlong minorasi Yimu Qingling minorasiga taqlidan qurilgan.
Ichida alohida makon boʻlishi tabiiy-ku, shunday emasmi?
Qi Chen Tush koʻruvchi ajdar bolasiga qarab dedi:
Bizni ichki qismga olib kirgan shu boʻlmaganmidi?
Yoʻq, uni bezor qilgan boshqa birov ekan. Shunchaki uyiga olib qaytadigan odam topmoqchi boʻlgan, xolos.
Ha?
Longmian vodiysi uning uyimi?
Unda bu yerga nega kelib qolgan?
Kim bilsin, taʼtil payti Shenhua shahriga borib, uni Longmian vodiysiga qaytaraman.
Shu vaqt ichida boʻsh boʻlsang, unga qarashib yubor, xoʻpmi~
Qi Chen beixtiyor bosh irgʻadi-yu, keyin gapning tagiga yetib, Feng Yuanga oʻqrayib dedi:
Nega unga men qarashim kerak?
Men rozi boʻlganim yoʻq-ku!
Ovozingni pasaytir, Xiao Ji charchagan, tinchlansin.
Oʻzing odatda boʻsh boʻlasan, unga koʻproq qarashib yubor, xoʻpmi~ Balki senga mehr qoʻyib, ruhiy hayvoning boʻlishni istab qolar?
Hmm!
Qi Chen biroz koʻngli ogʻgandek boʻlganini koʻrib, Ah Mu norozi ovoz chiqardi.
Qi Chen bir oz oʻylanib turdi-da, dedi:
Qoʻya qolay, Tush koʻruvchi ajdar bolasi kabi noyob ruhiy hayvonlarni boqishga kerak boʻladigan ruhiy dorilarga pulim yetmaydi, oilamda ham buncha mablagʻ yoʻq.
Ah Muni boqib turganimning oʻzi yaxshi.
Hmm...
Ah Mu Qi Chenning bagʻriga sakrab tushib uni yupatayotganini koʻrib, Feng Yuan quchogʻidagi Xiao Jiga biroz norozi qarab, mingʻirladi:
Xasis Ji, Ah Mu qanchalar mehribonligini koʻrgin.
Ji...
Ji?!
Xiao Ji uygʻonganida, oʻzini yumshoq oʻtloqda yotgan holda koʻrdi va vahima bilan atrofga alangladi.
Feng Yuan boshqalar bilan gaplashayotganini koʻrgan, norozi Xiao Ji sakrab turdi-da, uning oldiga chopdi:
Tush koʻruvchi ajdar bolasini xohlaysanmi?
Unda oʻzidan soʻra, hozircha mening uyimda turibdi, xolos!
Xiao Ji, nega meni choʻqiyapsan?!
Ji!
Xiao Ji rashk qilyapti~ Tush koʻruvchi ajdar bolasini menga berib yubor, shunda Xiao Jining har kuni seni choʻqishidan xavotir olmaysan~
Ha, ha~ Oʻzing u bilan shartnoma tuzmoqchi emasman deganding-ku, bizga berib yubor~
Ji!!
Boʻldi, Xiao Ji, shovqin qilma.
Ji!
Feng Yuan Xiao Jini ovutguncha ancha vaqt ketdi.
Labini burishtirgan Xiao Jini quchogʻida ushlab, uning yumshoq patlarini asabiy siladi-da, dedi:
Tush koʻruvchi ajdar bolasi sen bilan shartnoma tuzishni istamasa, mendan foyda yoʻq.
Qoʻlingdan kelsa, uni oʻzing bilan shartnoma tuzishga koʻndir.
Ah~
Feng Yuan yelkasidagi Tush koʻruvchi ajdar bolasi esnab, oʻrnini oʻzgartirdi-da, yana uxlashda davom etdi, uni oʻziga ogʻdirishga urinayotganlarga parvo ham qilmadi.
Tush koʻruvchi ajdar bolasining munosabatini koʻrib, uni oʻziga ogʻdirmoqchi boʻlgan olomon noqulay ahvolga tushdi.
Feng Yuan begunoh qiyofa qilib dedi:
Koʻrdinglarmi, sizlarga ergashishni istamayapti, bunda mening aybim yoʻq.
Unda sen uni oʻzing bilan qanday qilib ketishga koʻndirding?
Birov uni senga qarab turishni topshirgani haqidagi gaplarni qoʻy.
Agar u bilan chindan ham shunchalik yaqin boʻlgan odam boʻlsa, allaqachon u bilan shartnoma tuzgan boʻlardi, shunday emasmi?
Toʻgʻri, oʻzingni u bilan ruhiy hayvon shartnomasi tuzishni istamayotgandek koʻrsatyapsan.
Hozir buning uddasidan ham chiqolmaysan, shundaymi?
Uni oʻzingda olib qolmoqchi boʻlsang, olib qolaver, faqat oʻzingni yaxshi odam qilib koʻrsatma!
Ketdik!
Endi u bilan ovora boʻlmanglar!
Hm!
Ji?
Bir lahza oldin doʻstona munosabatda boʻlib, keyingi onda yuz oʻgirib ketganlarning hammasini koʻrib, Xiao Ji biroz hayron boʻldi.
Feng Yuan Xiao Jining yumshoq boshini silab dedi:
Ularga parvo qilma, shunchaki begonalar.
Ji?
A-a~
Xiao Jini koʻtarib olgan Feng Yuan yaqinda Ah Muga qarab turgan Qi Chenni topib dedi:
Endi ketishga boʻsh boʻlsak kerak, a~
Yana nima reja qilyapsan?
Qi Chen Feng Yuanga shubha bilan qaradi.
Feng Yuanni yaxshi bilgani uchun, uning yana qandaydir shoʻxlik rejalayotganiga amin edi.
Feng Yuan hali ham norozi boʻlgan Xiao Jini ehtiyotkorlik bilan boshiga qoʻydi-da, dedi:
Piknikka borsak qanday boʻladi?
Nima?
Qi Chen hayron boʻlib Feng Yuanga qaradi.
Xiao Ji Feng Yuan boshida oʻgirilib, unga orqa qildi.
Xiao Jining qimirlashini sezgan Feng Yuan kulib yubordi-da, uni ohista yana oʻziga qaratdi.
Ji!!!
Xiao Ji ancha vaqt Feng Yuanning boshida tipirchilab, chiyilladi, soʻng tinchlandi.
Feng Yuan uzoqroqqa ishora qilib dedi:
Kabob pishiriladigan joyga borib, biror narsa tanovul qilsak-chi?
Kabob?
Ikkovimizmi?
Aqling joyidami?
Yoʻq, u yerda biror narsa yeymiz demoqchiman, kabob pishiramiz deganim yoʻq...
Feng Yuan sirli jilmaydi-da, haliyam hayron boʻlib turgan Qi Chenni kabob joyi tomon yetakladi.
Ketayotib, ular Pei Yu bilan gaplashayotgan Zhong Liuyanga duch kelishdi.
Feng Yuan ularga qoʻl silkitib, baqirdi:
Hoy, Pei Yu, Liuyan! Ruhiy hayvonlarga mazali yegulik tayyorlash uchun kabob joyiga birga borasizlarmi?
Zhong Liuyan hayratlanib ortiga oʻgirildi va Feng Yuanning boshida oʻtirgan, unga orqa qilib olgan norozi Xiao Jini koʻrdi.
U kulib yubordi-da, dedi:
Xiao Jini yana jahlingni chiqardingmi?
Nima?
Feng Yuan hech narsani tushunmay boshiga qoʻl uzatdi. Xiao Ji yana orqa oʻgirib olganini sezib, uni oʻziga qaratmoqchi boʻldi.
Ji!!!
Ji!!
Hoy!
Xiao Ji, choʻqima!
Ji!
Xiao Ji uni bir necha marta choʻqigach, Feng Yuanning uni quchogʻiga olishdan boshqa chorasi qolmadi.
Hali ham undan oʻgirilib, jahli chiqib turgan Xiao Jiga qarab, Feng Yuan alamli jilmayib dedi:
Rostdan ham, oldin bunaqa arazchi ekaningni qachon payqamabman-a?
Ji!
Bir qoʻli bilan Xiao Jining yumshoq patlarini tartibga keltirib, Feng Yuan dedi:
Ruhiy hayvonlarga biror narsa tayyorlashga borishni xohlaysanmi?
Ruhiy hayvonlar uchun ovqat tayyorlash?
Ularning taʼm bilish qobiliyati biznikidan farq qilmaydimi?
Sinab koʻrsak-chi...
Unda urinib koʻramizmi?
Feng Yuanning sirli qiyofasiga qiziqqan Zhong Liuyan Pei Yuga yuzlandi-da, soʻradi.
Biroz ikkilanib turgach, Pei Yu dedi:
Ruhiy hayvonga rostdan ham ovqat tayyorlay olasanmi?
Oʻzing nima deb oʻylaysan...
Kabob pishiriladigan joyda Feng Yuan bir joy ijaraga olib, anjomlarini hozirladi.
Soʻng ryukzagidan kichkina temir qozon olib chiqdi-da, dedi:
Ovqatni mana shunda tayyorlaymiz.
Bu fazoviy ryukzakmi?
Ryukzakka deyarli sigʻmaydigan qozonga shubha bilan qaragan Qi Chenni koʻrib, Feng Yuan faxr bilan dedi:
Albatta, fazoviy ryukzak piknik uchun juda zarur.
Buncha qimmat narsaga pulni qayerdan olding?
Oʻzing nima deb oʻylaysan?
Sen!
Qoʻya qol, sen bilan gaplashishdan foyda yoʻq.
Feng Yuanning oʻzini tutishidan Qi Chen fazoviy ryukzak uchun pul qayerdan kelganini darrov tushundi.
Shunday boʻlsa-da, Feng Yuanning ahvolini oʻylab, nima deyishni bilmay qoldi.
Ruhiy hayvonlaringizga shu ziravorlardan berib koʻring, qaysi birini yoqtirisharkin.
Feng Yuan ryukzakdan turli shisha va idishlarni chiqarib, shunday dedi.
Ziravorlarni terib chiqqach, nariroqda xomush oʻtirgan Xiao Jini chaqirdi:
Xiao Ji, bu yoqqa kel, qaysi ziravorlar yoqishini koʻr-chi.
Ji...
Ji!
Xiao Ji unga qarab, yana yuzini oʻgirganini koʻrib Feng Yuan kulgancha yoniga bordi, uni koʻtarib oldi va ancha vaqt ovutdi:
A-a~
Ji!
Feng Yuan Xiao Jini ziravorlar oldiga olib kelishi bilan, Tush koʻruvchi ajdar bolasi qachondir uygʻonganini payqadi. U bir uyum ziravor idishlarini oʻrab olib, Feng Yuanga mungli qarab turardi.
Ji!
Xiao Ji birdan Feng Yuanning quchogʻidan sakrab chiqib, Tush koʻruvchi ajdar bolasi bilan urisha ketdi.
Uch tomoshabin kulib tomosha qilar ekan, Feng Yuan chorasizgina sochilib yotgan ziravor idishlarini yigʻishtirishga kirishdi.

Izohlar

Yuklanmoqda...