«Bu — Oʻlim kuchi-ku!»
«Boshlangʻich darajadagi ruhiy hayvon ham mutatsiyaga uchrashi mumkinmi?
Yoki unga qaytargan kuchingizmi?»
Yan ustoz biroz hayron boʻlib Feng Yuanga qaradi. Feng Yuan esa jilmayib javob berdi:
«Albatta, bu Xiao Jining oʻz kuchi~»
Yan ustoz bir oz oʻylanib turdi-da, Meditatsiyachi bolalarga Xiao Jiga hujum qilishni buyurdi. Birozdan soʻng hamma maydondagi patlari sal hurpaygan Xiao Jiga hayrat bilan qarab qoldi.
«Poʻchoqli joʻjang shunchalik kuchli boʻladi, deb oʻylamagandim.
Xiao Ji, toʻgʻrimi?
Salohiyati deyarli Yaxshi darajaga yetib qolibdi.
Juda yaxshi!»
«Endi qarasam, senga ogʻirlik qilmaydiganga oʻxshaydi.
Yomon emas, Poʻchoqli joʻjang zoʻr ekan.»
Yan ustoz Xiao Jini bir necha bor maqtab, Feng Yuanga maydondan chiqishi mumkinligini ishora qildi.
Feng Yuan oldinga chiqib, Xiao Jining biroz toʻzgʻigan momiq patlarini tartibga soldi, uni boshiga qoʻndirdi-da, olomon tomon qaytdi.
Feng Yuanning boshida magʻrur oʻtirgan Xiao Ji unga hayrat bilan tikilgan odamlarni koʻrib, xursandchilik bilan qichqirdi, soʻng oʻzidan mamnun boʻlib yana qichqirdi.
Qi Chen Feng Yuanning boshidagi Xiao Jiga hayron qarab dedi:
«Xiao Ji bunchalik kuchli boʻlishini kutmagandim.
Oldin boshqa ruhiy hayvonga almashishdan nega bosh tortganing endi tushunarli.»
«Qani, havas qilyapsanmi~»
«Qoʻysang-chi, omadingga havas qilolmayman.
Oʻlim yoqasidagi ruhiy hayvon tuxumini qutqarishga qurbim yetmaydi.
Lekin Xiao Ji Oʻlim turiga mansub ekanini kim oʻylabdi?
Atributing bilan juda mos tushibdi.»
«Hm~ Xiao Jini mensimaslik qanday boʻlishini endi bilib olarsan~»
Feng Yuan oʻziga havas qilayotganlarga magʻrur nazar tashladi, boshidagi Xiao Ji ham hayajon bilan atrofga alangladi.
Shu payt Zhong Liuyan uzr soʻragandek qiyofada Feng Yuanning oldiga kelib dedi:
«Kechir, vaziyatni toʻliq tushunmay turib senga shunday degandim.»
Boshidagi Xiao Jining quvonchini his qilgan Feng Yuan jilmayib qoʻl siltadi-da, dedi:
«Hechqisi yoʻq.»
«Qara, hatto Xiao Ji ham seni kechiribdi~»
Xiao Ji xursand chirillab, yumaloq tanasini Zhong Liuyanga likillatdi.
«Rahmat.»
Hamma boshidagi Xiao Jiga havas bilan qarayotganini koʻrib, Feng Yuan biroz oʻylanib, mashq maydoniga bordi va Xiao Jini yerga tushirdi.
U egilib, Xiao Jiga dedi:
«Endi kerilma.
Hozir senda ilohiy hayvonlarning asosi boʻlsa-da, hali ulardan biri boʻlishingga ancha bor.
Hozir sen oʻldiruvchi usulingni mashq qilishing kerak.
Axir, Oʻlim kuchi bilan aralashgandan keyin u qanday sharpasimon koʻrinishga kirganini aniq bilmayman.»
Xursand qiyqirgancha, Xiao Ji oʻgirilib, boʻsh yerga oʻzining oʻldiruvchi usulini qoʻlladi.
«Boʻronning sehrli kuchni teshib oʻtish qobiliyati oshibdi, shundaymi?
Bir daqiqa, Xiao Ji, hozir uchqun ishlatdingmi?»
Feng Yuan Xiao Jining Boʻron qobiliyatini tahlil qilayotib, uning ortidan och koʻk rangli Yulduz olovi kelganini payqadi.
Xiao Ji boshini magʻrur burib Feng Yuanga qaradi, har qimirlashida boshidagi popugi tebranardi.
«Sen Shamol atributli ruhiy hayvon emasmiding?
Qanday qilib Olov atributli oʻldiruvchi usulni ishlata olasan?
Mayli, bu Oʻlim kuchi keltirib chiqargan oʻzgarish boʻlsa kerak.»
Feng Yuan Xiao Jining hozirgi oʻldiruvchi usullarini tekshirib chiqdi, keyin biroz oʻylanib, oyogʻiga suykalish uchun yugurib kelgan Xiao Jini koʻtarib, yana boshiga qoʻndirdi.
«Sening Xiao Jing rostdan ham qoyilmaqom ekan.»
«Xoʻsh,
havas qilyapsanmi?
Ah Mu qanday?»
«Yomon emas, ustoz mashqi durust dedi, lekin hali kuchli boʻlishiga ancha bor.»
Qi Chen gapirarkan, Ah Muning boshidagi barglarni tartibga soldi. Feng Yuan shoʻxlik bilan dedi:
«Ah Mu bilan Xiao Ji hozir bellashib koʻrsa-chi?»
«Yoʻqol!
Xiao Jining salohiyati deyarli Yaxshi darajaga yetay deb qoldi, shundaymi?
Mening Ah Mumning salohiyati faqat Boshlangʻich daraja, u Xiao Ji bilan qanday bellashsin!»
«Unda Ah Muni koʻproq mashq qildirmaysanmi?
Oliy oʻquv yurtiga kirish imtihonigacha bir yil qoldi.
Ah Muning hozirgi kuchi bilan imtihonda qiynalib qolishi mumkin~»
«Harakat qilyapman.»
Qi Chen Ah Muni yerga qoʻyib, gapida davom etdi:
«Axir, Boshlangʻich shaklda boʻlsa ham Oddiy daraja salohiyatiga ega sening Xiao Jingdek noyob isteʼdod Ah Muda yoʻq.»
Xiao Ji boshini koʻtarib, Qi Chenga tushunmay qaradi.
«Endi Ah Muni mensimay qoʻymoqchimisan?»
«Aslo!
Men Ah Muni hech qachon tashlab ketmayman!»
Qi Chenning unga biroz jahli chiqqanini koʻrib, Feng Yuan jilmayib dedi:
«Koʻrdingmi, Ah Muning faqat oʻz salohiyatiga tayanib oʻsishi juda sekin. Unga bir oz dori olib berishing kerak, toʻgʻrimi?
Axir, retseptini bergandim-ku.
Dam olish kunlari yovvoyi hududga borib, masalliqlarni izlaylik~»
«Ularni shunchaki sotib olsam boʻlmaydimi?
Yovvoyi joydan masalliq kovlashga aqling yetmayaptimi?
U yerda shuncha yovvoyi ruhiy hayvon bor, Ah Mu ularga bas kelolmaydi!»
«Men sen bilan boraman~»
«Qoʻyaver, ahvolingni hisobga olsak, zarurat boʻlmasa shahardan chiqmaganing maʼqul.»
«Hechqisi yoʻq, Xiao Ji uchun ham bir oz ashyo yigʻishim kerak, bu atrofni yaxshi bilaman~»
Feng Yuan shunday dedi-da, Qi Chenning yelkasiga qoqib qoʻydi.
Qi Chen indamay unga qaradi-da, soʻradi:
«Shuncha ashyoni yovvoyi hududdan yigʻdingmi?»
«Albatta~ Boʻlmasa, shuncha ashyoni sotib olishga pulni qayerdan olardim~»
«Buning qanchalik xavfli ekanini bilasanmi!»
Qi Chen unga qovoq solib qaraganini koʻrib, Feng Yuan bir zum qotib qoldi, boʻynini qisdi-da, oʻzini oqlashga urindi:
«Xoʻsh...
ashyolar qimmat-ku?
Bundan tashqari, shahar chetida shunchaki aylanib yurish unchalik xavfli emas-ku, toʻgʻrimi?»
Qi Chen toʻsatdan jahli chiqqanini koʻrib, Xiao Ji hayron qoldi.
«Qara, hozir men sogʻ-salomatman-ku?»
«Baribir hech narsa boʻlmaydi~»
Qi Chenga gapini oʻtkaza olmaganini koʻrib, Feng Yuanning koʻzlari atrofga yugurdi-da, dedi:
«Men bilan bormasang, oʻzim boraman~»
«Sen-a!»
«Axir, qayerga borishimni nazorat qila olmaysan-ku~»
«Mayli, sen bilan boraman, lekin gapimga quloq solasan va xavfli joylarga bormaysan!»
«Kelishdik~»
Feng Yuanning oʻjarligini koʻrib, Qi Chen bir oz ilojsizlanib xoʻrsindi va nimanidir oʻylab qoldi.
Feng Yuan darrov qoʻshib qoʻydi:
«Unda kelishdik~ Dam olish kuni meni izlab kel~ Xiao Ji, yur, maxsus usulingni yana mashq qilamiz.»
«Ji!»
Oʻsha kuni tushdan keyin Feng Yuanda mutatsiyaga uchragan Poʻchoqli joʻja borligi, nazariy jihatdan mavjud boʻlmasligi kerak boʻlgan bu jonivor haqidagi xabar butun maktabga tarqaldi.
Shu payt koʻplab qiziquvchan oʻquvchilar Xiao Jidan Oʻlim turiga mansub maxsus usulini koʻrsatishni soʻrab, Feng Yuanni juda bezovta qilishdi.
Dam olish kuni, Xiao Ji uning yuzini bulgʻashga ulgurmay, Feng Yuan vaqtida uygʻondi, chopib kelayotgan Xiao Jini qoʻli bilan toʻsib, uyqu aralash dedi:
«Boʻldi, Xiao Ji, yomon odat orttiribsan, har kuni meni uygʻotishga jurʼat qilyapsan-a? Yotoqda erinib yotish eng rohatli narsa ekanini bilmaysanmi?»
Xiao Ji Feng Yuanga biroz ranjigandek tikildi. Feng Yuan uni chetga surib, gandiraklab hammom tomon ketar ekan, mingʻirladi:
«Rostdan ham, Qi Chendan yomon odatlarni oʻrganibsan.
Axir, sen mening ruhiy hayvonimsan-ku.
Nega Qi Chenga quloq solib, meni har kuni uygʻotishing kerak?»
«Chunki Xiao Ji seni uygʻotmasa, tushgacha uxlab qolishing mumkin!»
Eshik oldida chorasiz qiyofada turgan Qi Chenni koʻrib, Feng Yuan uning qoʻlidagi ovqatni olib, stolga qoʻydi-da, yeb turib dedi:
«Boʻlmagan gap, men hech qachon bunchalik uzoq uxlamayman.»
«Xiao Jidan oldin har dam olish kuni tushdan keyingacha uxlab yotadigan odam shunday deydi.»
«Baribir, bu men emasman~»
«Mayli, endi seni uygʻotadigan Xiao Ji bor ekan, men seni oʻylab yurishimga hojat qolmadi.»
«Mm-mm.»
Gapirib-yeb turib tiqilib qolgan Feng Yuanni koʻrgan Qi Chen yuzini qoʻli bilan toʻsdi, nima deyishni bilmay qoldi. Xiao Ji esa shosha-pisha Feng Yuanga bir stakan suv uzatdi.
«Voy!
Sal boʻlmasa boʻgʻilib oʻlardim.»
«Sen...»
«Aytgancha, keyinroq yana bir kishi bizga qoʻshiladi, tezroq ovqatlan.»
Oldingi saboqdan xulosa chiqargan Feng Yuan avval ovqatini yutib oldi, keyin Qi Chenga hayron qarab soʻradi:
«Kim?
Yana kimni taklif qilding?»
«Tez orada bilib olasan.»
«Hm!»
Qi Chenning sirli tutumidan norozi boʻlgan Feng Yuan nonushtasini davom ettirdi.
Axlatni yigʻishtirib boʻlgach, eshik oldidan tanish ovoz eshitildi:
«Nega buncha uzoq qolding?»
Eshik oldidagi kishini tanigan Feng Yuan ortiga qaytib, yigʻishtirib qoʻyilgan axlat xaltasini oldi. Keyin sekin oʻgirildi-da, oʻzini hayratga tushgandek koʻrsatib, xaltani yerga tushirib yubordi.
Xiao Ji uning bu qiligʻidan choʻchib, qarab qoldi. Qi Chen esa nima deyishini bilmay turdi-da, soʻradi:
«Nima qilyapsan?!»

Izohlar

Yuklanmoqda...