«Әлі де сол жұмыртқамен әуре болып жүрсің бе?
Қойсаңшы, мұғалім Рухани аңның жұмыртқасынан ештеңе шықпайды деген жоқ па?
Уақытыңды босқа құртпа».
«Қалжыңдама, оның жарып шығуға жақын екенін сезіп тұрмын».
«Қойшы, өлі жұмыртқадан Рухани аң қалай шықсын?
Бұны соза бергенше, ертерек барып Рухани аң өсіргенің дұрыс».
«Қара, жұмыртқаны жарып шығып жатыр».
«Не?!
Шынымен жұмыртқаны жарып шығып жатыр ма?»
Маому қаласындағы Екінші орта мектептің жатақханасындағы екі кісілік бөлмеде қара шашты бала үстел басында отырып, жарылып келе жатқан Рухани аңның жұмыртқасына көз алмай қарады. Одан әлдеқайда бұлшықетті екінші бала жұмыртқаның ашылуын қызыға бақылап, еңкейе үңілді.
«Цзи~»
Жұмыртқа қабығындағы жарықтан ашық сары, үлпілдек кішкентай бас сығалап шықты. Асыл тастай көк көздерімен жан-жағына қарап, алдындағы екі балаға аңтарыла қадалды да, басын қисайтып, үстел басында отырған арықша келген балаға қарай секірді.
«Цзи~»
«Ха~ қоя тұршы~ қытықтап жатырсың ғой~»
Бала өзіне қарай секірген Рухани аңды құшақтап алды.
Ол баланың құшағында еркелей үйкелеп, үлпілдек басымен мойнын қытықтады. Еңгезердей бала жаратылысқа бір қарап, көңілі қалғандай тіл қатты:
«Бұл Жұмыртқа қабықты тауық па?
Бүкіл материал текке кеткен сияқты».
Баланың сөзін естіген Жұмыртқа қабықты тауық оған ашулана шиқылдады.
Жұмыртқа қабықты тауық үстел үстінде тұрып, бұлшықетті балаға көзін алартып қарағанда, арықша келген бала оны мұқият қарап алуға мүмкіндік тапты.
Жұмыртқадай денесін ашық сары мамық басыпты, басында бір шоқ күлкілі қауырсын, ал екі бүйірінде қысқа қанаттары бүктеліп тұр екен.
Үстел басындағы бала өзіне қарап тұрғанын байқаған Жұмыртқа қабықты тауық басын қисайтып, асыл тастай көк көздерімен оған қарады.
Жұмыртқа қабықты тауықтың төбесіндегі күлкілі шоқ қауырсыны теңселгенін көріп, ол күліп, оған тіл қатты:
«Сәлем~ Мен Фэн Юаньмын, атымды ұмытпай жүр, жарай ма?»
Жұмыртқа қабықты тауық жауап бергендей қуана шиқылдады.
«Сені қалай атайын?»
Жаратылыс арықша келген балаға аңтарыла қарады.
«Сяо Цзи десем қайтеді?»
Жұмыртқа қабықты тауық басын қисайтып, ойланып қалғандай болды.
«Ендеше, солай болсын~ Сяо Цзи~»
Арықша келген баланың сөзін естіген Сяо Цзи қуана шиқылдады.
Сяо Цзидің Фэн Юань қойған атты оңай қабылдағанын көрген екінші бала мысқылдай тіл қатты:
«Мына атқа келіскеніне қарағанда, өзі де онша ақылды емес сияқты».
Фэн Юань қабағын түйіп, балаға қарады:
«Ал сенің Ань дегенің ше?
Ағаш рухына “Ань” деп ат қою да оңып тұрған жоқ».
«Бірақ сенің Жұмыртқа қабықты тауықты жарып шығару үшін сонша материалың кетті, ал түрі менің Аньімнен аса ерекшеленбейді.
Қатты ұтылдың ғой!»
«Ци Чэнь, сен түсінбейсің.
Материалдардың көбі Сяо Цзиді емдеуге жұмсалды, жағдайын өзің де білесің ғой».
«Қалай білмейін?
Бірақ сен байлардың бірі емессің ғой!
Сонша ресурс жұмсап, ақыры Жұмыртқа қабықты тауықты шығарып алу соған тұрарлық деп ойлайсың ба?»
«Цзи...»
Сяо Цзидің көңілі түсіп кеткенін көрген Фэн Юань оның басынан сипап, құшағына алды да, Ци Чэньге жақтырмай қарады:
«Ци Чэнь, сен өзгеріп кетіпсің.
Сяо Цзидің жұмыртқасын өлім аузынан тапқан соң, оны құтқару менің міндетім еді».
«Бірақ... сенің жағдайың оңай емес екенін... білуің керек қой».
«G ұйымы ма?
Ештеңе етпейді, олар маған ештеңе істей алмайды».
Фэн Юаньның бейжай қалпын көріп, Ци Чэнь ашулана сөйледі:
«Сен бұған сенімдісің бе?
Олар — жындының бір тобы. Сені Маому қаласында жасырынып жүргенің үшін ғана әзірге мазаламай отыр».
«Мен үшін уайымдап тұрсың ба?
Уайымдама~»
«Сені уайымдаймын дейсің бе?
Бір күні олар сені сүйреп әкеткенін көргім келмейді!
Қалай дегенмен де, сыныптасың болған соң, қайғылы тағдырыңа куә болғым келмейді!»
«Ештеңе етпейді, уайымдайтын түк жоқ~ жүр, Сяо Цзиді тексертіп алайық».
Фэн Юань осылай деп Сяо Цзиді көтеріп, жатақханадан шықты. Ци Чэнь шарасыз басын шайқап, соңынан ерді.
Жол бойы Фэн Юаньның құшағындағы Сяо Цзи таныс күшті сезіп, көзін ақырын жұмды да, ұйықтап кетті.
«Мынау сенің Рухани аң жұмыртқаңнан шыққан Рухани аң ба?»
Мектептің медициналық бөлмесінде алтын шашты ересек әйел Фэн Юаньның құшағындағы Сяо Цзиге қызыға қарады. Ци Чэнь оған көз алмай қарап тұрғанын байқаған Фэн Юань ұйықтап жатқан Сяо Цзиді үстелге ақырын жатқызып, тіл қатты:
«Иә, атын Сяо Цзи қойдым. Денсаулығын тексеріп бере аласыз ба?»
Әйел орнынан тұрып, бірнеше құралын алып, ұйықтап жатқан Сяо Цзиге қарай жүрді де, тексеруге кіріспек болды.
Сяо Цзи әлі ұйықтап жатқанын көрген Фэн Юань қолын созып, оның томпақ қарнын түртті:
«Цзи!»
«Ояншы, денсаулығыңды тексертеміз».
Сяо Цзи түсінбегендей шиқылдады. Жатақханада емес екенін әлі аңғармағандай еді.
Сяо Цзидің абдырап қалғанын көрген мектеп дәрігері күліп жіберді:
«Тексерту үшін оның оянуы міндетті емес».
«Шынымен бе?»
Сяо Цзи орнынан отырып, кенет бейтаныс жерге тап болғандай жан-жағына қызыға қарады.
«Сяо Цзи, қимылдама, сені тексеріп жатырмын.
Тыныш отыруың керек».
Сяо Цзи қуана шиқылдап, мектеп дәрігерінің өзін тексеруіне мүмкіндік беріп, тыныш отырды.
Біраздан соң мектеп дәрігері құралдарын жинап, үстеліне отырып, бірнеше құжат жаза бастады.
Фэн Юань Сяо Цзиге барып, оны көтеріп алып, басына қондырды.
«Қайда болса сонда былғама, жарай ма!»
Сяо Цзи ашулана шиқылдап, бұған наразы екенін білдіргендей болды.
«Оны неге басыңа қондырдың?»
«Қызық қой~»
Біраздан кейін мектеп дәрігері бір топ құжатты алып, Фэн Юаньға ұсынып жатып айтты:
«Мынау Сяо Цзидің денсаулық қорытындысы.
Әзірге дені сау сияқты, дегенмен орташа Жұмыртқа қабықты тауықтан әлсіздеу. Бұған жұмыртқа күйінде алған жарақаты себеп болса керек».
Мектеп дәрігерінің сөзін естіген Сяо Цзи селк ете қалды.
«Ештеңе етпейді~ Сяо Цзиге мен үшін соғысу қажет емес».
«Сяо Цзиді құтқару тәсілдерің шынымен таңғаларлық екен.
Ол кезде мен де тексеріп, тіпті ұстаздарыммен ақылдасқанмын. Бәрі де оны құтқару мүмкін емес деген.
Оның жұмыртқадан шығуына қол жеткізгеніңе сене алмадым. Әлжуаз болса да, бұл — нағыз ғажайып».
Мектеп дәрігерінің өзіне қадала қарағанын көрген Фэн Юань бірнеше қадам шегініп, сұрады:
«Не айтқыңыз келіп тұр?»
«Ориа университетінің Рухани аңдар факультетіне түсуге қызығасың ба?»
«Жоқ, аңдарды баулу бағыты маған ұнайды».
«Сенің ғажайып емдеу тәсілдерің Рухани аңдар факультетінде оқуға қабілетің барын дәлелдейді.
Қайта ойланып көрмейсің бе?»
«Жоқ, рақмет.
Бірақ Сяо Цзиді қалай емдегенім туралы есеп жазып бере аламын. Қалған егжей-тегжейін өздеріңіз реттеп аларсыздар».
«Солай етсең бола ма?»
Әлгі әйелдің көзі жайнап, өзіне қадала қарағанын көрген Фэн Юань тағы шегініп, былай деді:
«Әрине, есепті бірнеше күнде жіберемін».
Біраз ойланып алған соң, дәрігер айтты:
«Жарайды, мақаланы реттеп болған соң, сені бірінші автор етіп көрсетеміз.
Ә?
Өзі қайда кетті?»
Фэн Юань көзден ғайып болғанын көрген мектеп дәрігері көңілді басын шайқап, тіл қатты:
«Қойшы, мен соншалықты қорқынышты адаммын ба~»
«Неге қаштың?»
Дәлізде Ци Чэнь Фэн Юаньның қолын жіберді. Фэн Юань оған қарап сұрады:
«Неге дейсің бе?
Сен Орлина ханымға
ғашықсың ба?»
«Мүлде жоқ!
Өзің неге кінәлі бірдеңе істегендей жүгіріп шықтың!»
«Бетің қызарып кетті~ Дөп бастым ғой, ә?
Орлина ханым
сондай сұлу, ұнатып қалуың қалыпты ғой~»
«Қойшы енді!»
«Мына құжатты түсінесің бе?»
Беті сәл қызарған Ци Чэнь Фэн Юаньның құжаттарды алып, мұқият парақтап отырғанын көрді.
Ци Чэнь қызығушылығын жасыра алмады. Фэн Юань оған көз тастап, құжатты оқып тұрып, ойы бөлінгендей жауап берді:
«Неге түсінбеске?
Сяо Цзиді қалай құтқардым деп ойлайсың?»
«Рас, бірақ неге Рухани аңдар факультетін таңдамадың?
Қаладан шықпай отырсаң, қауіпсіздеу емес пе?»
«Қалада қамалып алып Рухани аңдарды зерттегенім бе?
Қойшы, маған даладағы шытырман оқиғалар ұнайды».
«Әй, оның қауіпті екенін ойламайсың ба?»
Фэн Юань құжаттарды қойып, алаңдаулы Ци Чэньге қарады да, шарасыз үн қатты:
«G ұйымы туралы уайымдама дедім ғой, неге сенбейсің?»
«Ә?
Бүгін мектепте қандай үлкен оқиға болды?»
Фэн Юань құжаттарды қойып, терезеден қызыға көз салды.

Пікірлер

Жүктелуде...