«Демек, Найзағай тоғаны ғибадатханасына қалай кіру керегін сен де білмейсің ғой?»
Найзағай тоғаны маңында Фэн Юаньның соңынан біраз жүрген Пэй Юй менсінбей айтты.
Фэн Юаньның басында отырған Сяо Цзи Пэй Юйге ашулы қарады да, басын бұрып, Фэн Юаньның Түс көретін айдаһар баласымен сөйлесіп тұрғанын көрді.
Ашуланған Сяо Цзи Фэн Юаньның иығында жатқан Түс көретін айдаһар баласын шоқуға ұмтылды.
«Ау!
Сяо Цзи, не істеп жатырсың?
Ауыртып жібердің!»
«Цзи!»
Түс көретін айдаһар баласы Сяо Цзидің шабуылы тимей тұрып қалқып көтеріліп, жалтарып кетті.
Сяо Цзи оның орнына Фэн Юаньның иығын қатты шоқыды. Фэн Юань иығын уқалап жатқанын көрген Ци Чэнь күліп былай деді:
«Түс көретін айдаһар баласын әлі де асырамақсың ба?
Абайла, әбігерге салуы мүмкін.»
Фэн Юань Ци Чэньге менсінбей қарап, былай деді:
«Біз бір бөлмеде тұрамыз, Сяо Цзи бүлдірсе, сен де қашып құтыла алмайсың.»
«Ә-ә...»
«Сяо Цзиді бақылап, тыйып ұста!
Жатақхананы ойрандауына жол берме.»
Сяо Цзидің Түс көретін айдаһар баласымен мәз болып алысып жүргенін көріп, Фэн Юань шарасыз күрсінді де, былай деді:
«Қазіргі күйінде оны қалай тыйып ұстаймын?»
«Ақыр!!!»
Сяо Цзидің шоқығанынан ауырсынғандай болған Түс көретін айдаһар баласы ашулы ақырды.
Ол сөйткенде бүкіл Найзағай тоғаны кенет дірілдей бастады:
«Болуы мүмкін емес қой?»
«Түс көретін айдаһар баласы керек екенін қайдан білдің?»
«Неткен таңғаларлық!»
«Түһ, жай ғана сәті түсті.»
Бәрі Найзағай тоғанының ортасында көне тас есігі бар құрбандық үстелінің ақырын көтерілгенін көрді. Көне тас орындықтар су бетіне шығып, тоған жағасынан құрбандық үстеліне дейін жол түзді.
Олар Түс көретін айдаһар баласына таңырқай қарады. Сяо Цзи оны қумай қалғанын байқаған айдаһар баласы Фэн Юаньның екінші иығына қалқып барып, киімінің үстін ұя жасағандай айнала басып алды да, қайтадан ұйықтады:
«Цзи!»
«Әй!
Сяо Цзи, бұзықтық жасама!
Жаңа ғана мені қатты шоқыдың, енді тағы осың ба!»
«Цзи!»
Сяо Цзи тағы жүгіріп барып Түс көретін айдаһар баласына шабуылдамақ болғанда, Фэн Юань оны асығыс ұстап алды. Сяо Цзи оның құшағында бұлқынып, тыпырлады.
Фэн Юань Сяо Цзиді жұбатып, жылы сөз айтудан басқа амал таппады.
Біраздан соң Сяо Цзидің тынышталғанын байқаған Фэн Юань оны басына отырғызды да, көне мүк басқан өрнектермен қапталған тас есікке қарап былай деді:
«Жақынырақ барып көрейік.»
«Найзағай тоғаны ғибадатханасына кіру үшін Түс көретін айдаһар баласы керек екенін қайдан білдің?»
Есіктегі өрнектерді біраз қарап шыққан соң, Чжун Люянь сәл абдырап Фэн Юаньға қарады.
Фэн Юань басындағы Сяо Цзидің басын сипап, былай деді:
«Болжап көрдім.
Найзағай тоғаны туралы аңыздардың бәрі айдаһарларға қатысты, ал бізде айдаһарға қатысы бар Түс көретін айдаһар баласы бар. Әрине, келіп байқап көру керек қой.»
Фэн Юань осылай деп, қолын созып есікке тиді.
Түс көретін айдаһар баласы есінеп, әлсіз жарық шығарды. Жарық күшейген сайын тас есік өздігінен баяу ашыла бастады.
«Саяхатқа шығамыз ба?»
Фэн Юань жымиып, бәрін шақырды.
Ци Чэнь көңілі толмай Фэн Юаньға қарап, былай деді:
«Болды, қақпаны таптық, енді қайтайық.
Мектеп жарысына жарты айдан аз уақыт қалды. Қазір бірдеңені бүлдірсең, топ басшысы Чэнь жынданып кетеді.»
«Олай болмайды!
Әр түрлі аңыздарға қарасақ, Найзағай тоғаны ғибадатханасы ешкімге зиян келтіргені туралы дерек жоқ — қауіпсіз болуы керек.»
«Меніңше де, бұл құпия мекен қауіпті емес.
Кіру шарты ерекше құпия мекендердің қауіптілігі әдетте сол шартпен шектеледі. Мұнда айдаһарға қатысты Рухани аң қажет болса, бұл мұрагерлік мекен не белгілі бір түрге ғана арналған құпия мекен болуы ықтимал, сондықтан қауіп төнуі екіталай.»
Арғы жаққа көз тіккен Чжун Люянь сәл қызығып қалғандай болды.
Фэн Юань жымиып былай деді:
«Солай ғой?
Онда мен бірінші кірейін.»
«Әй!»
Фэн Юань бастап, тас есіктен өтті, өзгелері асығыс соңынан ерді.
Топ кірген соң тас қақпа баяу жабылып, құрбандық үстелі біртіндеп суға батып кетті.
«Әттеген-ай!
Кеш қалдық!»
«Біртүрлі, Найзағай тоғаны ғибадатханасын кім ашып жіберді?
Шынында, бәріне сендердің тым баяу болғандарың кінәлі.»
«Цзюнь Юй, деректерді жинап біттің бе?»
«Әлі жоқ...
Қазір жинап жатырмын!»
Жанындағы орта жастағы ер адамның сөзін естіген қысқа шашты жас жігіт Найзағай тоғанының маңында сөмкесін тез шешіп, ішін ақтарып, құралдарымен дерек жинай бастады.
Ал ұзын шашты, ширақ қыз тоғанның шетіне жүгіріп барып, бозкөк кішкентай қолтырауынды шақырды:
«Бозкөк қолтырауын, барлау үшін суға түсіп, көргеніңді маған көрсет.»
Бозкөк қолтырауынның көзінде бозкөк жарқыл пайда болған соң, ол тоғанға сүңгіді.
Біраздан соң әйел көңілі қалған бозкөк қолтырауынды қайтарып алып, былай деді:
«Тіпті ешқандай белгі жоқ екен.»
«Табу сонша оңай болса, Найзағай тоғаны ғибадатханасы аңыз болмас еді.»
Орта жастағы ер адам күліп айтты. Ол жігіт ұсынған алдын ала деректерді жай ғана алып, талдай бастады.
«Бұл Найзағай тоғаны ғибадатханасы ма?»
Тас соқпақтың жанындағы биік ағаштарды көріп, Ци Чэнь таңырқай сұрады.
Фэн Юань тас соқпақтың екі жағына салынған руналарға қарап, байыппен былай деді:
«Мұнда қауіп бар сияқты.»
«Не?!»
Фэн Юаньның сөзін естіген Ци Чэнь дереу артына бұрылды да, кірген Жарық қақпасының жоғалып кеткенін көрді.
Ци Чэньнің кейпін көрген Фэн Юань жымиып былай деді:
«Уайымдама, тас соқпақтан шықпасақ, ешқандай қауіп жоқ.»
«Нені байқадың?»
Чжун Люянь Фэн Юаньға сәл таңырқай қарады.
Фэн Юань тас соқпақтағы руналарды нұсқап былай деді:
«Әлгі руналарды көрдің бе?
Бұлар — Иму Цинлин жолының ерекше руналары.»
«Иму Цинлин жолы ма?»
«Ертеде адамдар Құдайлық аң Иму Цинлинге табынуға баратын жол осы болған.
Ол заманда қазіргідей емес, аса қауіпті бірнеше аймақтан басқа жерде қатер көп болмаған.
Иму Цинлин ғибадатханасын адам тұратын жерге салуға болмайтындықтан, оған табынуға баратын адамдардың қауіпсіздігін сақтау үшін Иму Цинлин жолы салынған.
Иму Цинлин жолымен жүргендерге басқа Рухани аңдар әдетте шабуыл жасамайтын.»
«Ә?
Онда қазіргі теміржолдар мен басқа да жолдарда неге мұндай жоқ?»
«Оны қалай орнатпақсың?
Иму Цинлин жолын салу үшін Иму Цинлиннің рұқсаты керек, ал қазір Құдайлық аңдар сарайынан басқа кім Құдайлық аңдардың рұқсатын оңай ала алады?»
«Цзи!~»
Фэн Юань жымиып, Сяо Цзидің жұмсақ ішін сипады.
Жұрт тас соқпақтың шетіндегі руналарды қызыға қарады.
Пэй Юй телефонын шығарып, Дуомэнмен бірге тас соқпақтың шетінде суретке түсе бастады.
Мұны көрген өзгелері де телефондарын суырып алып, естелікке Иму Цинлин жолының жанында суретке түсті.
«Жарайды, суретке түсіп болдық, қайтып барып қызғандырайық~»
Фэн Юань телефонын көңілі толып жинап қойды да, бәріне алға жүруге белгі берді.
Алдыңғы суретке түскенде Түс көретін айдаһар баласы Фэн Юаньның иығына қона бергеніне ренжіген Сяо Цзи енді Фэн Юаньның басында наразы отырып, жан-жағына қарады.
«Баратын жеріміз Иму Цинлин ғибадатханасы шығар, сірә.»
Фэн Юань жол бойы жорамалдады.
Чжун Люянь қызыға сұрады:
«Қазір мұндай нәрсе туралы неге естімегенбіз?»
«Өйткені аң жолын салу үшін Құдайлық аңдар мен айналасындағы Рухани аңдар арасында байланыс болуы керек қой.
Қазір Құдайлық аңдар табынушылар арқылы келісімшарт жасайтын серігін іздемейді, сондықтан жаңа аң жолдарын салмайды.
Ал алғашқы ғибадатханалар құлдыраған сайын, ескі аң жолдары да біртіндеп тозды.
Бұл туралы естімегендерің қалыпты жағдай.»
«Ал мұны қайдан білесің?»
«Өзің тап~»
«Түһ, Маому үлкен кітапханасының тарих бөлімінен оқыған шығарсың, солай ма?
Мұндай мәліметті тек сендер сияқты адамдар ғана сол жерден таба алады.»
Пэй Юй менсінбей айтып, сәл ашуланған Сяо Цзиді жұбатып жатқан Фэн Юаньға қарады да, былай деді:
«Солай ойласаң, солай болсын~»
«Болды, болды, Пэй Юй, сөзді қойшы.»
«Түһ!»
Тағы біраз жүрген соң олар аң жолының соңына жақындады.
Алыстағы құрылыстарды көрген Фэн Юань күрсініп былай деді:
«Мен шынымен қате болжаппын.»
«Не?»
«Жолдың соңы Иму Цинлин ғибадатханасы емес екен.»
«Қалай білдің?
Маңдайшаны көрмей тұрып-ақ оның ол емес екенін білдің бе?»
Жақын жердегі ғимараттар тобына қарап, Фэн Юань Пэй Юйге шарасыздана былай деді:
«Иму Цинлин ғибадатханасында бір ғана бас ғимарат болуы мүмкін.
Ал алда бір топ ғимарат тұр, ол қалайша Иму Цинлин ғибадатханасы болсын?»
«Сен «бұл ғибадатхана емес» дегенің үшін, ол расымен ғибадатхана болмай қала ма?
Мүмкін, оның ерекше үлгісі бар шығар?»
Фэн Юань басын шайқап, қырсық Пэй Юймен дауласпады.

Пікірлер

Жүктелуде...