Кім бар?!
Янь мұғалім жебе атылған жаққа қаһарлана айқайлады да, сол бағытқа бозғылт көк жарық шарын ұшырды.
Жарылыстан кейін қара шапанға оранған біреу шаң арасынан атып шықты.
«G ұйымы!»
Оның киімін көрген Янь мұғалім ашудан тісін қайрап ақырды.
Ци Чэнь Ах Муды көтеріп алып, Янь мұғалімнің жанына жүгірді. Ал Фэн Юань орағын менсінбей айналдырып, әлгі адамға тіл қатты:
«Сөйтсем, сыртқа шығуыма сәл-ақ қалғанда кедергі болған, басын жасырып, құйрығын көрсетіп жүрген егеуқұйрықтар сендер екенсіңдер ғой?»
«Белгісіз нысан?
Әлгілер сені дұрыстап бақылай алмайды екен.
Бағынып, менімен бірге қайт.»
«Жоғал!»
Еркек пе, әйел ме екені белгісіз, бәсең әрі түсініксіз дауысты естіген Фэн Юань ренішпен орағын сілтеп, алға ұмтылмақ болды. Сол кезде Сяо Цзи қарсыласына сұстана қарап, шабуылға дайындалды.
«Қайт!»
Фэн Юаньның алға атылғалы тұрғанын көрген Янь мұғалім оған зекіді. Сяо Цзи де кез келген сәтте қимылдауға дайындалып, дауыстап шақырды.
«Түһ!»
Сяо Цзидің де алға ұмтылмақ болғанын көрген Фэн Юань жақтырмай оны ұстап алды да, Янь мұғалімге қарай шегінді.
«Оны қорғағың келе ме?
Жалғыз өзің мені тоқтата аласың деп ойлайсың ба?»
Янь мұғалім адамға ашулы қарады да, қалған екі рухани аңын дереу шақырды.
Алып Қара жартас Сюань тасбақасы пайда болып, сол аяғымен жерді басты. Сонда үшеуін қорғайтын ақшыл қоңыр қалқан пайда болды.
Осы кезде Мың үнді тотықұс әуезді әнін шырқап, үш адамның алдына ұшып келіп қонды.
«Мынаны көріп тұрсың ба?
Кішкентай Арман, Раушан тозағы!»
Жерден қара тікенді шырмауықтар атқылап шығып, үшеуінің айналасына тез жайылды.
Янь мұғалім сәл ойланып, шешім қабылдады да, екеуіне айтты:
«Екеуің Үлкен Қарамен бірге бұл жерден шығып кетіңдер!»
«Ал сіз ше?»
деп Ци Чэнь уайымдай сұрады.
Янь мұғалім жауап бермей, Ойшыл балаға қара шапанды адамға шабуылдауды бұйырды.
Фэн Юань Янь мұғалімнің ниетін түсінгендей болды. Сяо Цзиді көтеріп алып, Ах Мумен бірге Ци Чэньнің құшағына ұстатты да:
«Мына жігітпен өзім айналысамын; Сяо Цзиге жақсылап қарашы.»
Сяо Цзидің көңілі бірдеңені сезгендей болып, Ци Чэньнің құшағында бар күшімен бұлқынғанымен, қалай құтыларын білмей, үміті үзіліп, зарлы үн шығарды.
«Не істеп жатырсың?»
Бірдеңе дұрыс емес екенін сезген Ци Чэнь асыға айқайлады.
Фэн Юань жымиып, басын шайқады да, орағын көтеріп, қара шапанды адамға қарай ұмтылды.
«Не істеп жатырсың?!
Қайт!»
Ойшыл баланы басқарып, әзер қарсы тұрып жатқан Янь мұғалім Фэн Юаньның әрекетін байқап, ашумен айқайлады.
Фэн Юань Янь мұғалімнің айқайына мән бермеді де, қарсыласына қарай жүгіріп бара жатып күбірледі.
«Өзіңді тым жоғары бағалайсың.»
Фэн Юаньның орағын ұстап жүгіріп келе жатқанын көрген қара шапанды адам менсінбей сөйледі де, аппақ қасиетті гүл бүршігін шақырып, пәрмен беруге дайындалды.
Фэн Юань орағын әуеге лақтырды. Орақ тез үлкейіп, Фэн Юаньның денесінен шыққан Қара тұман толқындары көктегі орақпен бірікті.
«Өлім үкімі!»
Қараңғы сәуле жарқ еткенде, Янь мұғалім таңырқай күбірледі. Көктегі орақ жерге бар күшімен соғылып, бүкіл орманды әп-сәтте мұңды қара қуатқа бөледі.
Қара қуат сейілген соң, Янь мұғалім жерде жатқан Фэн Юаньға баяу жақындады.
Ци Чэнь шошып, құшағын босатып алған сәтті пайдаланған Сяо Цзи Фэн Юаньға қарай жүгіріп кетті.
Фэн Юаньның жанына жеткен Сяо Цзи оны оятуға тырысып, шарасыздан дауыстады. Бұрынғыдай оятпақ болса да, қолын бар күшімен шоқыса да, Фэн Юань еш жауап қатпады.
«Ол әлі өлген жоқ.»
Ауыр қадаммен келген Янь мұғалім жерде жатқан Фэн Юаньды тексеріп, сәл жеңілдеп айтты.
Сяо Цзи Янь мұғалімге жалынған көзбен қарады.
«Әуелі оны алып қайтайық; мұнда емдей алмаймыз.»
Сяо Цзидің үмітке толы жанарын көрген Янь мұғалім оған әдеттен тыс жұмсақ үнмен айтты да, артынша Фэн Юаньды суық кейіппен көтеріп, Қара жартас Сюань тасбақасы — Үлкен Қараның үстіне жатқызды.
Қайтар жолда Янь мұғалімнің суық та үнсіз кейпін көрген Ци Чэнь әуелі тіл қатуға бата алмады, ақыры батылданып сұрады:
«Янь мұғалім, ол...
аман қала ма?..»
«Білмеймін!»
Янь мұғалімнің қатты ашуланғанын көріп, Ци Чэнь ұзақ үнсіз тұрды да, ақыры тіл қатты.
«Ол...
нақты не істеді?»
«Ол Өлім үкімін қолданды!»
Янь мұғалім ашумен бұрылып, Ци Чэньге тіл қатты:
«Өлім түріндегі рухани аңдардың өзі бұл түпкі тәсілді оңайлықпен қолданбайды!
Ол қалайша бұған батылы барды!»
«Жағымсыз әсері болмай ма?..»
Ци Чэньнің бірнеше қадам кейін шегінгенін байқаған Янь мұғалім есін жиды да, бұрылып, суық әрі жақтырмаған күлкімен айтты:
«Кім білсін?
Мүмкін, оған мүлде кері әсері тимейтін шығар?»
Қара жартас Сюань тасбақасының арқасында отырған Сяо Цзи ес-түссіз, қимылсыз жатқан Фэн Юаньға мұңая қарады.
Ол өз күшін Фэн Юаньға беріп көруге тырысты, бірақ одан еш нәтиже шықпады.
«G ұйымының бір мүшесі үшін Өлім түрінің осындай қуатты тәсілін қолданды!
Оның үстіне қарсыласын да ұстай алмады!»
Янь мұғалім наразы кейіппен даусын көтеріп зекіді.
Артынан келе жатқан Ци Чэньнің көңілі алай-дүлей болып, не айтарын білмеді.
Ішіндегісін айтып болған соң, Янь мұғалім күрсініп, сәл сабасына түсті де, күбірледі:
«Өлім үкімі, оны Өлім түріндегі рухани аңдар қолданса да, өз өмірлік күшін сарқиды.
Ол қалайша сонша тәуекелге барды!»
«Оған қатты зиян келмесе екен...»
Янь мұғалім бәсең сөйлесе де, Сяо Цзи оның сөзін естіп қойды. Фэн Юаньға мұңая қарап, кішкентай басын оның бетіне ақырын үйкеді.
Екеуі үнсіз Маому қаласына қайтты.
Қала ішінде ірі рухани аңдарды шығаруға тыйым салынғандықтан, Янь мұғалім такси шақырды.
«Сяо Цзи, уайымдама, ол жазылып кетеді.»
Сяо Цзиді құшағында ұстаған Ци Чэнь қайғыға батқан жануарды ақырын жұбатты.
Ауруханаға жетіп, Фэн Юаньды палатаға жатқызған соң, Янь мұғалім бірдеңе айтпақ болды. Сол сәтте ақсары сұлу палата есігін ашып кірді.
Ол төсектегі Фэн Юаньға қарады да, кейін екеуіне таңырқай бұрылып сұрады:
«Оған не болды?
Бірнеше күнде қалайша мынадай күйге түсті?»
Янь мұғалім үндемей, терезе жаққа барып, сыртқа қарады.
Ци Чэнь сәл кідіріп барып айтты:
«Орлина мұғалім, жағдай былай болды...»
Ци Чэнь орманда болған оқиғаны қысқаша айтып берген соң, Орлинаның жүзі түнере түсті.
Ол аурухана төсегіне жақындап, Фэн Юаньның жағдайын мұқият тексерді.
Бірнеше сәттен соң Орлина қабағын түйіп, ақылға сыймайтын бірдеңені байқағандай болды. Ол түрлі-түсті гүлдері және гүл бүршіктеріне ұқсас қолдары бар рухани аңды шақырып:
«Сяо Цай, Өмірді зерттеу тәсілін қолдан.»
Сяо Цай аталған рухани аң қолдарын біріктірді де, түрлі-түсті гүл бүршіктерінен бозғылт ақ жұлдыздар шоғыры шашырап шығып, төсектегі Фэн Юаньға қарай қалқып барды.
Біраздан соң Сяо Цай таңырқай Орлинаға қарады, бір нәрсені түсінбей тұрғандай.
Орлина ортақ көру арқылы Өмірді зерттеу тәсілінің нәтижесін біліп, төсекте жатқан Фэн Юаньға таңырқай қарады. Иегін ұстап, бір нәрсені ойлағандай болды.
Біраз ойланып тұрған соң, Ци Чэнь Орлинадан сұрауға жақындады:
«Орлина мұғалім, қандай да бір мәселе таптыңыз ба?»
Ци Чэньнің сұрағы Орлинаны ойынан бөлді.
Ол Фэн Юаньға бір қарап, сосын Ци Чэньге бұрылып, сәл ойланып тұрып айтты:
«Солай деуге болады. Оның біршама ерекше екенін күтпеппін.»
«Нені меңзеп тұрсыз?»
«Меніңше, ол қазір оянып қалады.»
«Мүмкін емес!»
Янь мұғалім бұрылып, төсекке жатқан Фэн Юаньға, кейін Орлинаға сенбегендей қарады.
Орлина күліп:
«Сену қиын болса да, Өлім үкімі оған айтарлықтай кері әсер етпеген сияқты.
Жоқ, бәлкім, мүлде кері әсері жоқ шығар.»
«Сонда оның жағдайы жақсы ма?»
«Иә, қазіргі жағдайға қарасақ, шынымен солай сияқты.»
Орлинаның сөзін естігенде Ци Чэньнің көңілі орнына түсті.
Қуанған Сяо Цзи төсекке секіріп шығып, ес-түссіз жатқан Фэн Юаньға қарады.
«Бұл не?»
Таңырқап қалған Орлина сыртты нұсқады.
Екеуі де аңтарыла терезеге қарады да, дауыстап жіберді:
«Не болды?!»
— деді Ци Чэнь таңырқай.

Пікірлер

Жүктелуде...