«Әрине, таңғалған болып тұрмын — Ци Чэнь, Янь мұғалімді неге ертіп келдің?»
Жерге түсіп кеткен қоқыс қабын көтеріп жатып, Фэн Юань ренішпен айтты. Ал Янь мұғалім оған байыппен қарап:
«Сені G ұйымының шабуылынан қорғау үшін!
Сонда да қаладан жасырын шығуға батылың бара ма!»
«Айттым ғой, бәрі жақсы.
Қарашы, осынша уақыттан бері ештеңе болған жоқ.»
«Ол бұрын еді!
Соңғы кезде G ұйымының әрекет іздері Маому қаласының айналасынан қаншалықты жиі табылып жатқанын білесің бе?»
Янь мұғалімнің өзіне қатты қадала қарағанын көріп, Фэн Юань басын ішіне тартып, ақырын сыбырлады:
«Бәрі жақсы дедім ғой...»
«Жұмыртқа қабықты тауығың әлгі жындылармен айқаса ала ма, әлде өзіңді солардан күштімін деп ойлайсың ба?»
«Бірақ бәрібір далаға шыққым келеді...
Бұрын тапқан Тұртис ағашым бүгін жеміс беретін шығар.»
Фэн Юань ашулы Янь мұғалімнен алыстау үшін бірнеше қадам шегінді.
Біраз қорыққан Сяо Цзи күркеге тығылып, Янь мұғалімге сығалап қарады.
Фэн Юаньның сөзін естіген Янь мұғалім мен Ци Чэнь ширығып қалды. Янь мұғалім Фэн Юаньға таңырқай қарап сұрады:
«Тұртис жемісін не істемексің?
Ол ағаш элементті рухани аңдарға қолданылатын рухани дәрілік өсімдік емес пе?»
«Сяо Цзи қолдансын деп.
Оған қоса, онымен әлеуетті арттыратын арнайы дәрілер дайындай аламын.»
«Сен...
сонша әуреленудің қажеті жоқ...»
Ци Чэнь қолын кеудесіне айқастырып, Фэн Юаньға күрделі кейіппен қарады. Ал Фэн Юань мысқылдағандай болып:
«Не айтып тұрсың?
Мен мұны Сяо Цзи үшін істеп жүрмін.»
Янь мұғалім Ци Чэньге бір қарап, Фэн Юаньның ниетін түсінді де, күрсінді:
«Жарайды, тез барып қайтайық.
Тұртис ағашын қай жерден таптың?
Қаладан тым алыс болса, одан бас тартуың керек.»
Янь мұғалімнің үні жұмсарғанын естіп, Фэн Юань асығыс телефонын шығарып, картаны ашты да, бір жерді көрсетті:
«Мына маңда.»
«Осы жерде ме?
Алыс емес екен, жарайды, барып тез қайтайық.»
«Тамаша.»
Фэн Юань Сяо Цзиді шақырып алды, есікті құлыптады да, қоқысты қоқыс жәшігіне алаңсыз лақтырды.
Кенет Фэн Юань сілейіп тұрып қалды да, біраздан кейін бір нәрсені іздегендей жан-жағына қарай бастады.
Сяо Цзи де бірдеңені сезгендей болды. Таңырқай шиқылдап, айналасына көз жүгіртті.
Сяо Цзидің жан-жағына қарап тұрғанын көріп, Фэн Юань іздеуін жалғастыра беріп сұрады:
«Сяо Цзи, сен де сездің бе?»
Сяо Цзи Фэн Юаньға бас изеді.
«Не, бірдеңе таптың ба?»
Фэн Юаньның соңдарынан ермей қалғанын көрген Ци Чэнь таңырқап сұрады.
Ештеңе таппай, айналаға қайта-қайта көз салған Фэн Юань өзгелерге жетіп алып:
«Біреу бізді аңдып жүргендей сезіледі.»
«Шынымен бе?»
«Иә, солай болуы керек.»
«Қателесіп тұрған жоқсың ба?»
Ци Чэньнің күмәндана қарағанын көріп, Фэн Юань ренжіп қарсылық білдірді:
«Шынымды айтып тұрмын!
Сяо Цзи де сезді ғой, солай емес пе, Сяо Цзи?»
Фэн Юаньның аяғының жанындағы Сяо Цзи басын изеп растағанын көргенде, Ци Чэньнің жүзі өзгеріп, Янь мұғалімнің соңынан асығыс жүрді.
Ци Чэньнің айтқанын естіген Янь мұғалім келіп, Фэн Юаньға байыппен қарады:
«Жаңа ғана Ци Чэньге айтқаның рас па?»
«Иә, мұны тек мен емес, Сяо Цзи де сезді.»
Сяо Цзи Янь мұғалімге тіке қарап, растай шиқылдады.
Янь мұғалім сәл ойланып, телефонын алып, шетке шығып қоңырау шалды.
Біраз уақыттан кейін ол қабағы қатулы күйде қайтып келіп, оларға былай деді:
«Жүріңдер, барып тез қайтайық.»
«Жарайды~»
Фэн Юань жайбарақат жауап беріп, Сяо Цзиді көтеріп, басына отырғызды.
«Сяо Цзи, аузыңды аш~»
Автобуста Фэн Юань анда-санда рухани аңның азығынан алып, басындағы Сяо Цзиге ұсынып отырды.
Алыс емес жерде тіп-тік отырған Янь мұғалімге бір қарап алған Ци Чэнь Фэн Юаньнан ақырын сұрады:
«Мектепте бізді кім аңдығанын білесің бе?»
«Білмеймін, ондай мәселелерді мектеп өзі шешеді ғой, солай емес пе?»
«G ұйымындағы әлгі жындылар болуы мүмкін бе?
Янь мұғалім олардың соңғы кезде қаламыздың маңында белсенді жүргенін айтпады ма?»
Уайымдап тұрғандай көрінген Ци Чэнь Сяо Цзиге рухани аңның азығын беріп жатқанда, Фэн Юань оған қарап айтты:
«Олай болуы мүмкін емес.
Егер G ұйымы мектепке білдіртпей кіріп алса, қауіпсіздік қызметкерлерінің бәрі жұмыссыз қалар еді.»
«Бірақ...»
«G ұйымы біздің мектепке шабуылдайтындай іші пысты дегенге сенбеймін.
Беделі жағынан Маому қаласындағы №1 орта мектеп бәрінен озық.
Ал маған шабуыл жасауға келсек,
егер солай еткісі келсе, әлдеқашан істейтін еді.»
«Жарайды, мектеп үшін бекер уайымдай берме.
Жетіп қалдық.
Ах Муды сөмкеңнен шығарып жібермейсің бе?»
«О, жетіп қалдық па?
Жарайды.»
Сяо Цзи Ци Чэньге түсінбей қарады.
Автобустан түскен соң, Фэн Юань Янь мұғалімге әжуалай күлімсіреп:
«Кейін жол бастауға рұқсат етіңіз.
Бұл соқпақты жақсы білемін.»
Янь мұғалім қабағын түйіп, Фэн Юаньға қарады да, ақыры үнсіз басын изеді.
Фэн Юань Ци Чэньге қол бұлғап:
«Жүрейік.»
Ци Чэнь екеуінің соңынан барған сайын қалыңдай түскен орманға кіргенде, Сяо Цзи кенет тоқтап, кішкентай қанаттарын қағып, бір бағытты қуана нұсқап, Фэн Юаньды шақырды.
«Әй, мұны дәріге қолдануға болады.
Жинап алайық.»
Сяо Цзи нұсқаған жаққа қарап, Фэн Юань жеміс ағашын байқап қалды да, жауап күтпестен Сяо Цзимен бірге пісіп тұрған жемістерді теруге жүгірді.
«Міне, ал.»
«Мұны маған неге беріп тұрсың?»
Ци Чэнь жемісті аңтарыла қабылдап тұрғанын көрген Фэн Юань жақтырмағандай мысқылмен жауап берді:
«Мұны Ах Му да қолдана алады.
Янь мұғалім, сізге де керек пе?»
«Керегі жоқ.»
Янь мұғалім айналаны сақтықпен бақылап, Минсюй Тунцзимен бірге жауап берді.
Ци Чэнь шарасыз күйде жемісті Фэн Юаньнан алып, сөмкесіне салды.
Жол бойы Фэн Юань дәрі жасауға қажетті талай зат жинап, біразын Ци Чэньге, ал Янь мұғалім қолдана алатын бірнешеуін оған берді.
«Әлі жеткен жоқпыз ба?
Сөмкем толып қалды ғой.»
«Жақын қалды.
Аз қалды.»
«Бұл орманда рухани дәрілік өсімдік соншалықты көп пе?»
Янь мұғалімнің күмәндана қарағанын көрген Фэн Юань жымиды да, Сяо Цзимен бірге алға қарай жүгіріп кетті.
Фэн Юаньның әдейі айналма жолмен жүргенін түсінген Янь мұғалім күрсініп, алға қарай жүре берді де, Фэн Юань мен Ци Чэньнің қауіпсіздігін мұқият қадағалады.
«Міне, келдік.
Қараңдар, анау — Тұртис ағашы.»
Фэн Юань алдындағы жемістері бозғылт көк түспен жарқыраған жұмбақ ағашты нұсқады.
Фэн Юань қуана ағашқа қарай жүгіріп, айқайлады:
«Бағымыз бар екен, жемісі пісуге жақын!»
Фэн Юаньның қылығы Янь мұғалімнің есіне әлденені түсіргендей болды.
Күзетте тұрған Минсюй Тунцзи Янь мұғалімнің біртүрлі күйін байқап, оның ойын бөліп, дереу дауыстады.
Янь мұғалім басын шайқап, үнсіз қалды да, айналаны шолып шықты.
«Ци Чэнь, сөмкеңді бері әкел.»
«Тағы не болды?»
«Әй!
Тартып алма!»
Ци Чэнь шарасыз басын шайқап, сөмкесін тартып алған Фэн Юаньға таңырқай қарады.
«Енді не істемексің?»
Фэн Юань сөмкедегі әртүрлі рухани дәрілік өсімдіктерді сұрыптап, өңдеп жатып айтты:
«Дәрі дайындап жатырмын.
Ағаш рухының дәрісін пісіп жетілгеніне бес минуттан аспаған Тұртис жемісінен жасау керек.»
Фэн Юань өз сөмкесінен дәрі жасауға арналған түрлі құрал-сайман шығарғанын көріп, Ци Чэнь таңырқай сұрады:
«Қазір Ағаш рухының дәрісін жасағалы жатырсың ба?»
«Тағы не істемекпін?
Дайын болысымен Ах Муға ішкіземін.
Ағаш рухының әсері бар болғаны отыз минутқа созылады.»
Фэн Юань басын көтерместен құралдарымен айналыса берді.
Тұртис жемісінің бозғылт көк жарығы қоюлана түсті. Түсі қою көкке айналысымен, Фэн Юань піскен Тұртис жемістерін шапшаң үзіп алды.
Біраздан соң Фэн Юань ашық жасыл түсті дәріні Ци Чэньге беріп:
«Міне, Ағаш рухының дәрісі.»
«Янь мұғалім, сізге де керек пе?»
Фэн Юань әлі де сақтықпен тұрған Янь мұғалімге бұрылып сұрады.
Янь мұғалімнің басын шайқағанын көріп, Фэн Юань қалған Тұртис жемістерін сөмкесіне салды. Ах Му дәрісін әлдеқашан ішіп, ұйықтап қалыпты.
Фэн Юань бірдеңе айтпақ болғанда, жүзі кенет өзгеріп, артында Қара Орақ пайда болды.
Орақты шап беріп ұстап алып, алға қарай сермеді,
Сарт!
Қап-қара энергия жебесін орақ бөгеп, түтінге айналдырып жіберді.

Пікірлер

Жүктелуде...