«Ду?»
«Иә, не болды?»
Ци Чэнь Фэн Юаньға түсінбей қарады. Фэн Юань қызық бір нәрсені есіне түсіргендей, Сяо Цзидің басын сипап отырды.
«Қайда бара жатырмыз?»
«Ли Лун саябағына барамыз деп келіскен сияқтымыз, не болды?»
«Онда Паньлун мұнарасына міндетті түрде барамыз ғой~»
«Сонымен не болыпты?
Паньлун мұнарасында мәселе бар ма?»
Ци Чэнь Фэн Юаньға түсінбей қарады. Ол түсіндіре бастағанда, даяшы дәмді тағамдарды әкелді.
Өзі сүйетін, жылтырап тұрған алтын түсті сорпалы тұшпараны көрген Фэн Юань түсіндіруді қоя салып: «Тамақтан соң айтайын», — деді де, жей бастады.
«Сяо Цзи, жегің келе ме~»
«Цзи!»
Фэн Юань ұсынған сорпалы тұшпараны көрген Сяо Цзи бірнеше қадам артқа шегініп, үстелден құлай жаздады.
Ци Чэнь Фэн Юаньға шарасыздана қарап, айтты:
«Сяо Цзиге біздің тамағымызды жегізуге тырысуды қоясың ба?
Қарашы, Сяо Цзи оны жегісі де келмейді.»
«Цзи!»
«Қап, сондай дәмді тамақ қой~»
«Цзи.»
«Сяо Цзи, оған мән берме.
Ах Му, тамағыңнан Сяо Цзиге де бер.»
«Ду~»
«Цзи~»
Ах Му берген Рухани аң азығын Сяо Цзи сүйсіне шайнап жатқанын көріп, Фэн Юань үнсіз өз тамағын жеді.
Біраздан соң тамақтанып болған Ци Чэнь әлі де үйілген тамақты тауысып жатқан Фэн Юаньға қарап басын шайқады да, қалғып отырған Сяо Цзиден сұрады:
«Ах Муны серуендетіп келейін.
Сен де барасың ба?»
«Цзи?»
Фэн Юань басын көтеріп, Ци Чэньге қарап айтты:
«Солай кете бересің бе?
Мені күтпейсің бе?»
Ци Чэнь қалған тамаққа көз тастап, ашулана сөйледі:
«Сенің тамағыңды тауысып болғаныңды күтсем, қанша уақыт өтетінін кім білсін.
Әуелі Ах Муны серуендетіп келейін.»
«Сяо Цзи, онымен бірге барасың ба?»
«Цзи?»
Сяо Цзи үстелде отырып, сәл ойланып, Фэн Юаньға қарады.
Мұны көріп, Фэн Юань күлімсіреп Ци Чэньге айтты:
«Онда сен жатақханаға қайта бер~ Мен тамақты бітірген соң қайтамын.»
Ци Чэнь біраз ойланып, үндемеді. Ах Муны алып, кетіп қалды.
Фэн Юань тамағын рақаттана жеді, ал Сяо Цзи қасында біраз отырып бақылаған соң, мызғып алу үшін көзін жұмды.
«Өзің бір қызықсың.
Қалғанын алып қайтпайсың ба?
Мен біраз жүріп келдім, ал сен әлі бітірмепсің», — деді Ци Чэнь қайтып оралып, Фэн Юаньның әлі тамақ жеп отырғанын көріп, шарасыздана.
Фэн Юань бір сәт ойланып, басын изеді де, айтты:
«Жарайды, алып қайтып, жей беремін~»
Фэн Юаньның үлкен дорба тамақ көтеріп, Сяо Цзиді құшағында ұстап тұрғанын көріп, Ци Чэнь таңырқай сұрады:
«Неге сонша көп тамақ алып барасың?»
«Қуат жинап жатырмын~ Демалыста Паньлун мұнарасына бармаймыз ба~»
«Ә?
Қуат жинау дейсің бе?
Сенде ондай қабілет қашан пайда болды?
Айтқаныңа қарағанда, Паньлун мұнарасында шынымен бір мәселе бар ғой?»
Ци Чэньнің таңғалған түрін көріп, Фэн Юань қуақы жымиды да, айтты:
«Әрине~ Жаңалықтарды көрмедің бе?
Паньлун мұнарасында Түс көретін айдаһар балалары көрініпті~»
«Әй!
Шынымен бе?
Біздің жақта мұндай сирек Рухани аң пайда бола ма?»
«Біздің жақ дегенің не?
Қаламыз жаман емес қой.
Бірақ Түс көретін айдаһар балаларының мұнда пайда болуы шынымен таңғаларлық.»
«Цзи~»
Фэн Юань сөйлеп жатып, қолын созып, Сяо Цзидің домалақ ішін қасыды.
Біраздан соң Сяо Цзи Фэн Юаньның басына құлай кетті.
Сяо Цзидің түрін көріп, Ци Чэнь шарасыздау сұрады:
«Сяо Цзиге тағы не істедің?»
«Цзи~»
«Тек рахаттандырып жібердім~»
«Цзи~»
«Ә?
Сяо Цзидің ішін қасығаныңды ғана көрдім.
Содан қалайша сонша рақаттанғанын айтшы!»
«Құпия~»
«Сяо Цзи бізбен бірге сабаққа бармай ма?»
Келесі күні сабаққа жиналып жатқанда, Сяо Цзи жатақханадан өзі кетіп қалғанын көрген Ци Чэнь Фэн Юаньнан таңырқай сұрады:
Фэн Юань басын қасып, сенімсіз үнмен айтты:
«Сяо Цзи бір-екі арнайы әдіс жаттықтырмақ сияқты.
Қалай болғанда да, кейін әдебиет сияқты жалпы пәндер, Сяо Цзи сабақтан қалса ештеңе етпейді.»
«Ә?
Сяо Цзидің жалғыз жаттыққанына шынымен алаңдамайсың ба?»
«Уайымдайтын ештеңе жоқ, Сяо Цзи мектептен шықпайды, қандай қауіп төнуі мүмкін?»
«Демалысқа кетер алдында да осылай дегенсің!»
«Бұл...
кездейсоқ болды, жай ғана кездейсоқтық.»
Фэн Юань Ци Чэньге жайдары жымиды, ал Ци Чэнь үндемей басын шайқады.
Екеуі сыныпқа жеткенде, қысқа әрі ұқыпты шашты бір қыз Фэн Юаньды тоқтатып сұрады:
«Өзіңді жақсырақ сезініп тұрсың ба?
Келесі айдағы жарысқа қатыса аласың ба?»
Фэн Юань басын қасып айтты:
«Дерлік толықтай жазылып кеттім, келесі айдағы жарысқа қатысу қиын болмайды~»
«Онда сақ бол!»
Осыны айтып, ол басын бұрып, сыныпқа қайта кірді.
Фэн Юань басын қасып, орнына отырды. Ци Чэнь оған сыбырлады:
«Соңғы кезде абайлап жүр.
Тағы бірдеңе болса, Чэнь Синь шынымен сенің орныңа Ни Юды қояды.»
«Ә?
Солай болса, өзім де жеңілдеп қалар едім~»
«Тағы бір келеңсіз оқиғаны жоспарлап жүрген жоқсың ғой, ә?»
Фэн Юань еріне керіліп, иегін партаға қойды да, Ци Чэньге қарады:
«Әрине~ Жарысқа қатысқым келмеген, қатты шаршатады.»
«Бірақ олай болса, сыныбымыздың жеңу мүмкіндігі күрт төмендейді.
Ни Юдың күші сенікіне жетпейді, сыныбымыз көбіне жол бастауға саған сүйенеді.»
«Чэнь Синь мен Пэй Юйді төмендетпе, олардың да күші аз емес.
Бұрын Рухани аңмен келісім жасай алмайтын, ал қазір екеуі де сені оп-оңай жеңе алады~»
«Неге мені мысалға алып отырсың?!»
«Осылай түсініктірек~»
Фэн Юань орнын өзгертіп, қайтадан партаға жантайды:
«Ағаш рухының дәрісін қолданғаннан кейін Ах Муның әлеуеті Жақсы деңгейге жақындаған шығар, иә?»
«Ту-ду~»
«Иә, ол Жақсы деңгейдің табалдырығынан өтіп қойды.»
«Ту-ду~»
Ци Чэнь сөйлеп жатып Ах Муның жапырақтарын түзеді, ал Фэн Юань күлімсіреп айтты:
«Солай ма?
Онда Ах Му нәрлендіру қуатын басқара ала ма? Әйтпесе саған зиян келтіруі мүмкін.
Ци Чэнь, сен Ах Муны тежеп тұрсың~»
«Иә, Ах Му шынымен көп еңбектенді.»
«Ту-ду~»
«Сяо Цзи~ бері келіп құшақтат~»
Таңғы соңғы сабақтан кейін Фэн Юань Сяо Цзиді іздеп, шайқас алаңына жүгірді.
Сяо Цзиді көрген сәтте, Фэн Юань оны құшақтау үшін екі қолын созды.
«Цзи~»
Қуанышты Сяо Цзиді сипап болған соң, Фэн Юань оны басына отырғызды да, кетпек болды. Сол кезде Янь мұғалімнің де қақпадан шығып келе жатқанын байқады.
«Сәлеметсіз бе, Янь мұғалім~»
«Сәлем.»
Янь мұғалім жауап берді де, Фэн Юаньның басындағы Сяо Цзиге қарап, оған айтты:
«Сяо Цзи өте жақсы, өте еңбекқор.
Сен де Сяо Цзиден үлгі ал, соңғы кезде тым босаңсып кеттің.»
Фэн Юань басын қасып, жайдары жымиды да, айтты:
«Олай емес~ Сабаққа дұрыс қатысамын ғой.»
«Ал Сяо Цзи Өлім түрінің арнайы тәсілдерін үйренбеді ме?
Жаттығу кезінде оның Жел атрибутындағы әдістерді үнемі қолданатынын көремін.»
«Цзи?»
«Жоқ, Сяо Цзи тек туа біткен арнайы әдістерін ғана біледі.
Қалғанын Сяо Цзи сәл есейген соң үйретуді ойлап жүрмін.»
«Цзи?»
Янь мұғалім Өлім түріндегі тәсілдердің жанама әсерін ойлап, кәдімгі Жұмыртқа қабықты тауықтан еш айырмасы жоқтай көрінген Сяо Цзиге қайта қарады да, бір нәрсені түсінгендей болды:
«Өзің дұрыс деп ойласаң, жарайды. Тек жалқаулығың Сяо Цзиге кедергі жасамасын.»
«Цзи~»
«Түсіндім.
Жарайды, мен кетейін, Янь мұғалім.»
Янь мұғаліммен қоштасқан соң, Фэн Юань басына Сяо Цзиді отырғызып, тамақ ішуге асханаға қарай беттеді.
Асханада ол көңілі көтеріліп тұрған Ци Чэньді кездестірді.
Фэн Юань амандасып, қызыға сұрады:
«Не болды?
Неге сонша қуанып тұрсың?»
Фэн Юань екенін көрген Ци Чэнь телефонын шығарып, жаңалықтар бетін ашты да, оған ұсынып айтты:
«Өзің оқы.»
Фэн Юань түсінбей телефонды алып, жаңалықты оқыды да, Ци Чэньге таңырқай қарап сұрады:
«Әлгі өңі қуқыл ер адам Қарт Вэй шығар, иә?»
«Сенің байқағаның сол ма?
Мәселе онда емес қой.»
Ци Чэнь ашулана сөйледі.
Фэн Юань басын қасып, жаңалықты мұқият қайта оқыды да, Ци Чэньнің неге сонша қуанғанын ақыры түсінді.

Пікірлер

Жүктелуде...