«Өзіңді қарашы, қандай құбылмалысың.
Сяо Цзи қазір ренжіп қалды ғой~»
Чжун Люянь күліп Фэн Юаньды қағытты. Фэн Юань шарасызданып, Түс көретін айдаһар баласы жаңа ғана шетке ысырып тастаған дәмдеуіштерді жинап алып, былай деді:
«Әзірге менімен бірге тұра тұрады дедім ғой.
Өз Рухани аңдарыңа дәмді тамақ дайындап бермейсіңдер ме?»
«Әуелі қалай істейтініңді көрейін~»
«Жарайды.»
Фэн Юань әлі ойнап жүрген екі кішкентайға көз тастады да, Түс көретін айдаһар баласының дәмдеуіштерін алып, кішкентай темір қазанда тамақ пісіре бастады. Қызыққан үш досы жанына жиналды.
«Ао?»
«Аооо~~~»
Сяо Цзимен алысып жүрген Түс көретін айдаһар баласы кенет тәбетті ашатын иісті сезді.
Сяо Цзиге менсінбей қарап, отты шар түкірді де, Фэн Юань жақтан аңқыған хош иіске қарай тура қалқып кетті.
«Цзи!!!»
Түс көретін айдаһар баласының үлкен тостағанды денесімен орап алып, тостағанымен қоса ауада рахаттана тамақ жеп отырғанын көрген Сяо Цзи Фэн Юаньға ашулана қарады.
Фэн Юань Сяо Цзиге қол бұлғап, былай деді:
«Бері кел, Сяо Цзи~ Қай дәмдеуішті ұнататыныңды көрейік~»
«Цзи...
Цзи!»
Сяо Цзи біразға дейін екіұдай күйде тұрды, бірақ жоғарыдан аңқыған тәбетті иіске еріп, жақтырмай жақындады да, ұнататын дәмдеуіштерін таңдай бастады.
«Шынымен осылай оңай ма?»
Ауада отырып асына әбден қанағаттанған Түс көретін айдаһар баласына сеніңкіремей қараған Чжун Люяньға Фэн Юань Сяо Цзидің тамағын әзірлей жүріп жауап берді:
«Әрине, адамның дәмінен айырмасы тек дәмдеуіш таңдауда ғана ғой~»
«Цзи!»
«Жарайды, жарайды~ Асықпа~»
Фэн Юань жұмысты сәл баяулатқанын көрген қасындағы тағатсыз Сяо Цзи дереу дауыстап қойды. Фэн Юань күлімсіреп, оның тамағын асықпай әзірлей берді.
Біраздан соң ол Сяо Цзидің тамағын тостағанға салды.
Сяо Цзи тостағанды дереу жұлып алды да, Фэн Юаньға теріс қарап, тамақты майда шоқып жей бастады. Арасында ауадағы Түс көретін айдаһар баласына қыр көрсетіп қарап қоятын.
«Сендер де байқап көргілерің келе ме?
Рухани аңдарың ұнататын дәмдеуіштерді қосып, әдеттегідей пісірсеңдер болды.»
Фэн Юань дәмдеуіш құтыларын реттеп қойып, қасындағы ынталы үш досына тіл қатты.
Сәл ойланып қалған Чжун Люянь сөмкесінен ақ жүнді Рухани маймылын, Бай Маоны, шығарып, одан нені ұнататынын сұрады. Ал Пэй Юй Болат мүйізтұмсығын алып келуге кетті.
«Цзи...»
Чжун Люяньға Сяо Байға тамақ әзірлеуді үйретіп тұрған Фэн Юань аяғына бірдеңе үйкелгенін сезді.
Басын бұрып қараса, Сяо Цзи жалтырата жалап қойған бос тостағанын ұстап, басымен оны түртіп тұр екен.
Бос тостағанды күліп Сяо Цзиден алып, үміттене қарап тұрған оған былай деді:
«Сәл күте тұр, өзгелердікін дайындап болайық, сосын саған тағы бір үлесін әзірлейміз.»
«Цзи~»
Біраздан соң Чжун Люяньның риза болған Сяо Байы Люянь дайындаған тамақты ұстап, шетке барып отырды.
Пэй Юйдің әлі қайтпағанын байқаған Ци Чэнь Фэн Юаньға былай деді:
«Келесі кезек Ах Муға ғой, солай ма?»
«Дуду~»
Ұзақ күткен соң, Пэй Юй ақыры Болат мүйізтұмсығымен келді.
Пэй Юйдің терлеп кеткенін көрген Фэн Юань күліп былай деді:
«Үлкен Рухани аңды асыраудың машақатын енді білдің бе?»
«Кім айтты?»
«Көтеріп жүруге ыңғайсыз ғой~»
«Пф!»
«Мө!»
«Әй!
Дуомэнге қарашы!»
«Дуомэн, тыныш бол.»
Қоңыраудай көзін оған қадаған Болат мүйізтұмсық Дуомэнді көрген Фэн Юань дереу қолын көтеріп берілді, ал Пэй Юй Дуомэннің денесін сипап, жұбатуға тырысты.
Пэй Юйге тамақ әзірлеуді түсіндіріп тұрып, Фэн Юань Дуомэннің алып тұлғасына қарап, қулана былай деді:
«Мына азғантай тамақ Дуомэнге жетпейтіні анық қой~»
«Мө~~»
«Сөзді қойшы!»
Пэй Юй тамақты дайындап жатып сәл сасқалақтап қалғандай болды.
Фэн Юань мен Ци Чэньге қарағанда, ол тамақ пісіруге онша епті емес еді.
«Не істеп жатырсыңдар?»
Фэн Юаньның артынан нәзік әйел дауысы естілді.
Ол бұрылып қараса, қысқа шашты, сабырлы әрі сүйкімді, мектеп формасын киген қыз тұр екен.
Ол басын қасып, былай деді:
«Ә, сен екенсің ғой, Доу Яньлань.
Рухани аңдарымызға тамақ дайындап жатырмыз.
Байқап көресің бе?
Коттоныңа дәмді тамақ дайындап беруге болады~»
Фэн Юань Доу Яньланьның сымбатты, бедерлі жүнді Рухани мысығы Коттонға қарады. Фэн Юаньның назарын байқаған мысық ерініп есінеп қойды.
Сәл қызыққан Доу Яньлань сұрады:
«Рухани аңдарға арналған арнайы тамақ па?
Мен де дайындай аламын ба?»
«Әрине~»
«Цзи!»
Риза болмаған Сяо Цзи Фэн Юаньға қарады. Фэн Юань күліп, кешірім сұрағандай оның басын сипап, былай деді:
«Бірақ Пэй Юй пісіріп болған соң, Сяо Цзиге тағы бір үлес дайындауым керек, әйтпесе мына сараң тағы ашуланады~»
«Цзи!»
«Әй!
Неге мені тағы шоқып жатырсың?»
Фэн Юаньның Сяо Цзимен ойнағанын көріп тұрған Доу Яньлань құшағындағы Коттонға ақырын күліп, сыбырлады:
«Екеуінің қарым-қатынасы жақсы екен~»
«Мияу~»
Пэй Юй көптен күткен тамақты Дуомэнге ұсынған соң, Фэн Юань Сяо Цзидің асын тез әзірледі.
Сяо Цзи тостағанды құшақтап, көзін ойнатып, Фэн Юаньдан көтеріп алуын сұрағандай қолын созды.
Фэн Юань Сяо Цзиді сәл түсінбей көтеріп алды да, оның назары басының үстіндегі бірдеңеге қадалғанын көріп, кейіп білдіріп былай деді:
«Мына жаман әдетті қайдан үйрендің?
Тамақты жеу үшін неге басыма шыққың келеді?»
«Цзи!»
Сяо Цзидің ренжігенін көрген Фэн Юань шарасыз басын шайқап, былай деді:
«Жарайды, бірақ тамақтың қиқымы түспесін, әйтпесе ашуланамын.»
«Цзи~»
Фэн Юань Сяо Цзиді көтергенде, Сяо Цзи болса Фэн Юаньның иығына жайғасып алған Түс көретін айдаһар баласына қыр көрсете қарады.
Түс көретін айдаһар баласы Сяо Цзиге менсінбей есінеп, қайтадан ұйқыға кетті.
«Мияу~»
Доу Яньланьның жанында жатқан Коттон Сяо Цзиге менсінбей мияулады. Фэн Юаньның басында жеңімпаз кейіппен отырған Сяо Цзи, шамасы тым қуанып кеткендіктен, Коттонның даусына жауап бермеді.
«Коттон~ Көрші, ұнай ма екен~»
Доу Яньлань өзі әзірлеген тамақты Коттонның алдына абайлап қойды.
Коттон Яньланьға білдірмей қуана көз тастап, ыдыстағы астан аздап жалап көрді.
Дәмін бірден ұнатып, тәкаппар әрі жалқау кейпін ұмытып, тәрелкеге тап беріп, рахаттана жей бастады.
Мұны көрген Доу Яньлань қуана былай деді:
«Ұнаса болды~»
Коттонның асты рахаттана жеп отырғанын көріп, Сяо Цзимен ойнап тұрған Фэн Юаньға бұрылып былай деді:
«Коттонға қатты ұнады.
Дәмдеуіштердің қалай жасалатынын айтып бере аласың ба?»
Доу Яньланьның сөзін естіген Пэй Юй мен Чжун Люянь Фэн Юаньның жауабын күтіп, құлақ түрді.
Тойып алып үстел үстінде жатқан Сяо Цзидің домалақ ішін саусағымен түртіп тұрып, Фэн Юань былай деді:
«Әрине, рецептін кейін жіберемін.»
«Қазір жібере аласың ба?»
«Әрине.»
Пэй Юй мен Чжун Люянь оған үміттене қарағанын көрген Фэн Юань сәл ойланып, телефонын алып хабарлама жазды. Біраздан соң үшеуіне де Фэн Юань жіберген рецепт келді.
«Рақмет~»
«Көп рақмет~»
«Ә-ә...
рақмет.»
Үшеуі рецептті қарап шығып, ешқандай мін таппаған соң, Фэн Юаньға алғыс айтты.
Ци Чэнь телефонына көз тастап, Фэн Юаньға жымиды да, үндемеді.
Фэн Юань заттарын сөмкесіне жинап жатып, былай деп сұрады:
«Бұдан кейін қайда бармақсыңдар?»
«Жай қыдырып жүрміз. Неге?
Жоспарың бар ма?»
«Найзағай тоғанына барып қайтсақ қайтеді?»
Фэн Юань жұмбақ жымиды.
Оның түрін көрген Ци Чэнь түсінбей сұрады:
«Найзағай тоғанында біртүрлі нәрсе бар ма?»
«Жоқ.»
«Онда неге барғың келеді?»
«Найзағай тоғанына жақын жерде Найзағай тоғаны ғибадатханасы бар емес пе?
Оны іздеп көріп, кіре аламын ба, байқап көргім келеді~»
Чжун Люянь Фэн Юаньның үмітін суытқысы келгендей былай деді:
«Қойшы, Найзағай тоғаны ғибадатханасы жай ғана аңыз, соңғы жылдары оған кіре алғандар өте аз.»
«Бірақ оның құпия мекен екені расталған ғой~ Іздеуден ұтылмаймыз.
Жүр, Ци Чэнь~»
Фэн Юань Сяо Цзиді басына қойып, Ци Чэньді жетектей жөнелді.
Фэн Юаньның құлшынысын көрген Чжун Люянь басын шайқап, Пэй Юймен бірге соңынан ерді, ал Доу Яньлань Коттонды көтеріп, олардың артынан жетті.

Пікірлер

Жүктелуде...