Фэн Юань алдымен иығында тәтті ұйқыда жатқан Түс көретін айдаһар баласына қарап, сыбырлады:
«Мен оны өзімде қалдырамын деп айтқан жоқпын.
Әзірге біреудің өтінішімен оған қарап жүрмін, болды.
Демалыс басталғанда оны Лунмян аңғарына апарамын, әзірше менімен бірге тұра тұрады.»
«Біреудің өтінішімен бе?
Кім екен?»
«Бұл құпия~»
«Әлгі біртүрлі кеңістік ше?»
Сөйлеп тұрып аздап қорыққан Ци Чэнь қап-қара кеңістікті, тып-тыныш айналаны, тек шағын жерді әрең жарықтандырған күңгірт сәулені есіне алды.
Ах Му қасында болмағанда, қорыққаннан сіресіп қалар еді.
Фэн Юань құшағындағы Сяо Цзидің жаман түс көргендей сәл дірілдеп жатқанын байқады.
Ол Сяо Цзиді ыңғайлырақ жатқызып, үлпілдек басын ақырын сипады.
Біраздан соң Сяо Цзи босаңсығандай болды. Фэн Юань сыбырлап былай деді:
«Бұл — Паньлун мұнарасының ішкі мұнарасы, сәл қараңғы болғаны болмаса, басқа ештеңе жоқ.»
«Ішкі мұнара ма?
Сондай біртүрлі нәрсе де болады екен ғой?»
Абдырап тұрған Ци Чэньге қараған Фэн Юань иығындағы Түс көретін айдаһар баласына көз тастап, жымиып былай деді:
«Неге болмасын?
Паньлун мұнарасы Иму Цинлин мұнарасына еліктеп салынған.
Ішінде бөлек кеңістігі болуы әбден қалыпты емес пе?»
Ци Чэнь Түс көретін айдаһар баласына қарап, былай деді:
«Бізді ішкі мұнараға осы кіргізген жоқ па?»
«Жоқ, оны мезі қылған басқа біреу екен. Тек үйіне алып қайтатын адам тапқысы келген, болды.»
«Ә?
Лунмян аңғары оның үйі ме?
Онда бұл жерге неге келіп қалған?»
«Кім білсін, әйтеуір демалыста Шэньхуа қаласына барып, оны Лунмян аңғарына қайтарамын.
Осы уақыт аралығында қолың бос болса, оған қараса тұршы, жарай ма~»
Ци Чэнь әуелі ойланбастан басын изеді, содан кейін бірдеңенің дұрыс емес екенін сезіп, Фэн Юаньға ашулы қарады да, былай деді:
«Неге мен қарауым керек?
Мен келіскен жоқпын ғой!»
«Даусыңды бәсеңдет, Сяо Цзи шаршады, тынықсын.
Әдетте қолың бос қой, оған көбірек қарай тұршы, жарай ма~ Мүмкін, ол сені ұнатып, Рухани аңың болғысы келер?»
«Ым!»
Ци Чэнь аздап қызығып қалғандай болғанын көріп, Ах Му наразылық білдірген дыбыс шығарды.
Ци Чэнь сәл ойланып тұрып, былай деді:
«Қойшы, Түс көретін айдаһар баласы сияқты сирек Рухани аңдарды асырауға қажет рухани дәріге ақшам жетпейді, отбасымда да сонша қаржы жоқ.
Ах Муны асырап жүргенімнің өзі жақсы.»
«Ым...»
Ах Му Ци Чэньнің құшағына секіріп барып жұбатқанын көрген Фэн Юань құшағындағы Сяо Цзиге аздап ренішпен қарап, күбірледі:
«Сараң Цзи, Ах Мудың қандай жақсы екенін қарашы.»
«Цзи...»
«Цзи?!»
Сяо Цзи оянғанда, өзін жұмсақ көгалдың үстінде жатқан күйде көріп, абыржи жан-жағына қарады.
Фэн Юаньның басқалармен сөйлесіп тұрғанын көрген ренішті Сяо Цзи қарғып тұрып, оған қарай зытты:
«Түс көретін айдаһар баласын қалайсың ба?
Онда өзінен сұра, ол әзірге менің үйімде ғана тұрып жатыр!
Сяо Цзи, неге мені шоқып жатырсың?!»
«Цзи!»
«Сяо Цзи қызғанып тұр~ Түс көретін айдаһар баласын маған берші, сонда Сяо Цзи күнде шоқып кете ме деп уайымдамайсың~»
«Иә, иә~ Өзің онымен келісімшарт жасамаймын деп айттың ғой, бізге бере сал~»
«Цзи!!»
«Болды, Сяо Цзи, шу шығарма.»
«Цзи!»
Фэн Юань Сяо Цзиді әрең дегенде жұбатты.
Ернін шығарып тұрған Сяо Цзиді құшағына ұстап, оның үлпілдек жүнін ашулана сипады да, былай деді:
«Түс көретін айдаһар баласы сенімен келісімшарт жасағысы келмесе, маған келудің пайдасы жоқ.
Қолыңнан келсе, онымен келісімшарт жасауға өзің көндір.»
«Аһ~»
Фэн Юаньның иығындағы Түс көретін айдаһар баласы есінеп, жатып алған қалпын өзгертті де, оны өзіне қаратуға тырысқан адамдарға мүлде назар аудармай, ұйықтай берді.
Түс көретін айдаһар баласының әрекетін көрген, оны өзіне қаратуға тырысқан топ ыңғайсызданып қалды.
Фэн Юань кінәсіз кейіппен былай деді:
«Көрдіңдер ме, сендермен бірге барғысы келмейді, бұған мен кінәлі емеспін.»
«Онда оны өзіңмен бірге баруға қалай көндірдің?
Біреу оны саған қарап тұруды тапсырды деген бос әңгімені қойшы.
Онымен шынымен сонша жақын болса, баяғыда-ақ келісімшарт жасар еді ғой, солай емес пе?»
«Дәл солай, онымен Рухани аң келісімшартын жасағың келмейтіндей кейіп танытып тұрсың.
Қазір оған шамаң келмейді ғой, солай ма?»
«Өзіңде қалдырғың келсе, қалдыр, бірақ жақсы адамсымақ болуды қой!»
«Жүріңдер!
Енді онымен әуре болмай-ақ қойыңдар!»
«Түһ!»
«Цзи?»
Бір сәт бұрын жылы сөйлескендердің әп-сәтте сырт айналып кетіп жатқанын көрген Сяо Цзи абдырап қалды.
Фэн Юань Сяо Цзидің үлпілдек басын сипап, былай деді:
«Оларға мән берме, олар жай ғана бейтаныс адамдар.»
«Цзи?»
«А-а~»
Сяо Цзиді көтеріп алған Фэн Юань жақын жерде Ах Муға қарап отырған Ци Чэньді тауып, былай деді:
«Енді кете берсек болады ғой, иә~»
«Енді не ойлап жүрсің?»
Ци Чэнь Фэн Юаньға күдікпен қарады.
Фэн Юаньды жақсы білетіндіктен, оның тағы бір қулық ойлап жүргеніне сенімді еді.
Фэн Юань әлі де ренжулі Сяо Цзиді абайлап басының үстіне қойып, былай деді:
«Пикникке барсақ қалай қарайсың?»
«Не?»
Ци Чэнь Фэн Юаньға түсінбей қарады.
Сяо Цзи Фэн Юаньның басында теріс қарап бұрылды.
Сяо Цзидің қозғалғанын сезген Фэн Юань күліп, оны ақырын қайтадан өзіне қарай бұрды.
«Цзи!!!»
Сяо Цзи Фэн Юаньның басында біраз уақыт бұлқынып, шыңғырып алды да, ақыры тынышталды.
Фэн Юань алысты нұсқап, былай деді:
«Барбекю орнына барып, бірдеңе жесек қайтеді?»
«Қуырдақ па?
Екеуміз ғана ма?
Есің дұрыс па?»
«Жоқ, сол жерде бірдеңе жейміз дедім, өзіміз қуырдақ жасаймыз деген жоқпын...»
Фэн Юань жұмбақ жымиып, әлі де түсінбей тұрған Ци Чэньді барбекю орнына қарай жетеледі.
Жолда олар Пэй Юймен сөйлесіп тұрған Чжун Люяньға тап болды.
Фэн Юань оларға қол бұлғап, айқайлады:
«Әй, Пэй Юй, Люянь! Рухани аңдарға дәмді тамақ дайындау үшін барбекю орнына бірге барасыңдар ма?»
Чжун Люянь таңырқай бұрылып, Фэн Юаньның басында теріс қарап отырған ренжулі Сяо Цзиді көрді.
Ол күліп жіберіп, былай деді:
«Сяо Цзидің тағы да ашуын келтірдің бе?»
«Не?»
Фэн Юань ештеңе түсінбегендей қолын басына созып, теріс қарап отырған Сяо Цзиді сипап көрді де, оны қайта өзіне бұруға тырысты.
«Цзи!!!»
«Цзи!!»
«Әй!
Сяо Цзи, шоқыма!»
«Цзи!»
Сяо Цзи оны бірнеше рет шоқыған соң, Фэн Юань оны құшағына алудан басқа амал таппады.
Әлі де теріс қарап, ашуланып тұрған Сяо Цзиге қарап, Фэн Юань қинала жымиып былай деді:
«Шынымен, бұрын сенің сонша өкпешіл екеніңді қалай байқамай жүрдім екен?»
«Цзи!»
Фэн Юань бір қолымен Сяо Цзидің үлпілдек қауырсынын реттеп тұрып, былай деді:
«Рухани аңдарға бірдеңе дайындауға барғың келе ме?»
«Рухани аңдарға тамақ дайындау ма?
Олардың дәм сезуі біздікінен өзгеше емес пе?»
«Әуелі байқап көрейік...»
«Онда байқап көрсек қайтеді?»
Фэн Юаньның жұмбақ қылығына қызыққан Чжун Люянь Пэй Юйге бұрылып сұрады.
Сәл ойланып қалған Пэй Юй былай деді:
«Рухани аңға тамақты шынымен дайындай аласың ба?»
«Қалай ойлайсың...»
Барбекю орнында Фэн Юань орын жалдап, керек-жарағын дайындады.
Сосын сөмкесінен кішкентай темір қазан алып шығып, былай деді:
«Тамақты осыған дайындаймыз.»
«Бұл кеңістіктік сөмке ме?»
Сөмкеге әрең сыятын қазанды күмәндана қарап тұрған Ци Чэньге Фэн Юань мақтана былай деді:
«Әрине, пикникке кеңістіктік сөмке керек-ақ.»
«Мұндай қымбат затқа ақшаны қайдан алдың?»
«Қалай ойлайсың?»
«Сен!
Қойшы, сенімен сөйлескеннен пайда жоқ.»
Фэн Юаньның қылығын көрген Ци Чэнь кеңістіктік сөмкеге ақшаның қайдан келгенін бірден түсінді.
Дегенмен Фэн Юаньның жағдайын ойлап, не айтарын білмей қалды.
«Мына дәмдеуіштерді Рухани аңдарыңа беріп көріңдер, қайсысын ұнататынын байқап көріңдер.»
Фэн Юань сөмкесінен түрлі бөтелкелер мен құтыларды алып жатып айтты.
Дәмдеуіштерді реттеп қойған соң, шетте тұнжырап отырған Сяо Цзиге қол бұлғады:
«Сяо Цзи, бері келші, қай дәмдеуіш ұнайтынын көрейік.»
«Цзи...
Цзи!»
Сяо Цзи оған қарап алып, қайта теріс бұрылғанын көрген Фэн Юань күле басып барып, оны көтеріп алды да, біраз уақыт жұбатты:
«А-а~»
«Цзи!»
Фэн Юань Сяо Цзиді дәмдеуіштердің алдына әкелгенде, Түс көретін айдаһар баласының әлдеқашан оянып кеткенін байқап қалды. Ол бір үйінді дәмдеуіш құтысын орап алып, Фэн Юаньға аянышты көзбен қарап тұрды.
«Цзи!»
Кенет Сяо Цзи Фэн Юаньның құшағынан қарғып шығып, Түс көретін айдаһар баласымен төбелесе кетті.
Үш бақылаушы қызықтап қарап тұрғанда, Фэн Юань амалсыз жан-жаққа шашылып кеткен дәмдеуіш құтыларын жинай бастады.

Пікірлер

Жүктелуде...