«Маому қаласындағы G ұйымының белсенді мүшелерінің көзі жойылды деуге болады ма?
Мынау бос сөз ғой. G ұйымының мүшесі болмаса, журналистер олардың бәрінің көзін жойғанын қайдан білсін?
Бәрін қолға түсірдік деп жариялай аламыз ба?»
Фэн Юань менсінбей телефонын Ци Чэньге қайтарды. Ци Чэнь телефонды алып, жаңалықтарды ақтарып отырып былай деді:
«Көбін қолға түсірген сияқтымыз.
Өйткені G ұйымы сияқты заңсыз ұйымның мүшелері көп болуы мүмкін емес қой, солай емес пе?
Бірден ондаған адамды ұстаған соң, қаламыздың маңын олардан түгел дерлік тазартқан шығармыз».
«Оның бізге қандай қатысы бар?»
«Қалай қатысы жоқ дейсің!
Өткен демалыста не болғанын ұмыттың ба?
Сен болмағанда, G ұйымы сияқты мәнсіз заңсыз ұйымға кім көңіл бөлер еді?»
«Цзи!»
Фэн Юань Сяо Цзиді кеудесіне қысып, ішін қасып тұрып айтты:
«Өткен жолы кездейсоқ жағдай болды ғой. Оның үстіне, оларды қуып жібермедім бе?
Бірақ өзін «Кәрі Вэй» деп таныстырған жігіт әжептәуір мықты екен, G ұйымының адамдарын шынымен басып тастай алды».
«Мен олар тек көмек көрсетіп жүр деп ойлап едім».
«Сен соған сенесің бе?
Қарашы, бұл бір ғана арнайы жасақ, оның өзі негізгі жасақ емес.
G ұйымының негізгі жасақтарына қарсы солар жеңе алар ма еді?»
Ци Чэнь Фэн Юаньға менсінбей қарап, айтты:
«Сен бәрін білетін болып кеттің бе?»
«Әрине. G ұйымының адамдарымен бетпе-бет келгенімді ұмытпа, мысалы, өткенде мектебімізге келген топпен.
Өздерімен шамалас күшке ие біреуге тап болып, сан жағынан да басым болмаса, қарсы жақ оларды оңай-ақ жеңе алады».
«Сенің «бетпе-бет келуің» дегенің осы ма?
Бір рет ең күшті әдісіңді қолданып, сосын жерге жата кеттің.
Оны несіне бетпе-бет келу дейсің!»
«Сенсең де, сенбесең де өзің біл!»
Сяо Цзиді құшақтаған Фэн Юань ашулана басып кетіп қалды. Ци Чэнь басын шайқап, телефонын жинап қойды.
Бірнеше күннен кейін Фэн Юань әжептәуір оңалып қалды.
Түстен кейінгі сабақ бітіп, Фэн Юань білдіртпей кетпек болғанда, Чэнь Син есік алдында тұрып, оған қабағын түйе қарады да:
«Қайда тайып тұрмақсың?»
Чэнь Син қолын кеудесіне айқастырып, оған тесіле қарап тұрғанын көрген Фэн Юань бірнеше қадам шегінді де, басын қасып, ыңғайсыз жымиып:
«Әлгі...
кешкі ас ішіп келейін деп едім».
«Ци Чэнь саған тамақ әкеліп береді, тез жүр!
Келесі айда жарыс бар!»
«Әй!
Тартқылап сүйремеші!»
«Ду?»
Чэнь Синнің Фэн Юаньды сүйреп алып кеткенін көрген Ци Чэнь басын шайқап, аң-таң Ах Муға айтты:
«Жүр, алдымен кешкі ас ішейік».
«Ду~»
«Сяо Цзи қайда?»
Ци Чэнь кешкі асты алып шайқас алаңына келгенде, бәрі жаттығуды тоқтатып, демалып жатқан екен.
Ци Чэньнің тамақ әкелгенін көрген Фэн Юань Орағын жай ғана лақтырып жіберіп, оны ауада ғайып қылды да, тамақты алып, отыратын жер іздей жүріп айтты:
«Чэнь Синмен және басқалармен шайқас мәселелерін талқылап жатыр.
«Ә?»
«Сяо Цзи сөйлей ала ма?»
«Жоқ қой, йо~ бұлар менің сүйікті тағамдарымның бәрі екен~»
Фэн Юань тамаққа көз жүгіртіп, сүйікті тағамдарының бәрін көргеніне қуанып қалды.
Ци Чэнь қасында басқалармен бірдеңе талқылап тұрған Чэнь Синге таңдана қарап, сұрады:
«Сөйлей алмаса, онда нені талқылап жатыр?»
Фэн Юань Ци Чэньге менсінбей қарап, айтты:
«Қалай болғанда да, тактиканы Чэнь Син құрады, қалғандары тек соған ереді.
Сяо Цзи түсінсе болды, сөйлеудің қажеті жоқ».
«Тоқташы, алдыңғы жарыстарың да осылай өтті ме?»
«Тағы қалай?
Чэнь Син неге сонша қызығушылық танытады деп ойлайсың?
Бірінші сыныптағыдай болса, Чэнь Син әлдеқашан кетіп қалар еді».
Ци Чэнь қызығып, Фэн Юаньға қарап сұрады:
«Бірінші сыныпта не болып жатыр?»
«Әрине, бір-бірімен керісіп жатыр.
Әрқайсысы өз тактикасын ең жақсы деп санайды. Әлі күнге дейін дауласып келеді, бірақ ешқайсысы қалған екеуін көндіре алмады.
Бұл жолы да жарыстан құр қалатын сияқты».
«Шынымен бе?
Мен олар мектепішілік жарысты менсінбегендіктен ғана қатыспайды деп ойлап едім.
Себебі расымен сол ма?»
Фэн Юань тамақтанып отырып, сәл ойланып қалды да, айтты:
«Мүмкін, оны да менсінбейтін шығар.
Өйткені олар мектебіміздің ең үздік сыныбы ғой, мектепішілік жарыстарды елемеуі түсінікті».
«Цзи~»
«Сяо Цзи қайтып келді~»
«Цзи~»
Шаршаңқырап қалған Сяо Цзиді көрген Ци Чэнь сөмкесінен Рухани аңға арналған азықтың бір үлесін алып, Сяо Цзиге ұсынып:
«Сяо Цзи қарны ашқан шығар, ә?
Мә, тамақтанып ал.
Тағы да біреу саған тамақ дайындауды ұмытып кеткен болар».
«Цзи~»
«Тамағын дайындауды ұмытып кетті дегенің не?
Жатақханаға барып алуға ғана уақытым болмады!»
«Кейін жаттығуды жалғастырасың ба?»
«Иә, сен алдымен қайтай бер.
Онсыз да іш пыстыратын жаттығу ғой».
«Кереметсің!»
Фэн Юань Орақты сермеп, Сяо Цзимен бірге шайқасып жатқанын көрген Янь мұғалім Фэн Юань мен тағы екеуінің шабуылынан саспай, үш Рухани аңды емін-еркін басқарып тұрды.
Ци Чэнь таңданысын жасыра алмай, аяғының үстінде тұрған Ах Муны сипап тұрып айтты:
«Біз де осындай мықты болуымыз керек~»
«Ду~»
«Әлгі екеуі жаттығуды мүлде босаңсытып жүр.
Чэнь Син соны көрмей ме?
Неткен аңғал өзі».
Ци Чэнь байқамай қасына келіп қалған қызға таңдана қарады.
Қыздың бойы орташа, ұзын шашы иығынан асып төгіліп тұрды. Жүзінен айналасына қызықпайтыны байқалатын.
Ци Чэньнің өзіне қарап тұрғанын байқаған қыз оған сабырмен көз тастады да, жаттығуды қарай берді.
«Тек ана Жұмыртқа қабықты тауық пен Чэнь Син бар күшін салып жатыр ма?
Юэ Бай мен Дуомэн де босаңсып жүр ме?
Сыныптарың аңыздағыдан да мықты сияқты ғой».
«Бірақ қиындықтың мәні де осында».
Жаттығуды біраз тамашалаған соң, қыз бұрылып кетіп қалды.
Күндізгі жаттығу аяқталып, Фэн Юань Сяо Цзимен бірге кетпек болғанда, ойға батып тұрған Ци Чэньді байқап, амандасты:
«Йо~ әлі қайтпадың ба?
Мені күтіп тұрдың ба?
Қатты толқып кеттім~»
Ци Чэнь басын көтеріп, Фэн Юаньға байыппен сұрады:
«Жаңа ғана жаттығуда босаңсып жүрдің бе?»
«Цзи?»
Фэн Юань алдымен жан-жағына қарап, Чэнь Синнің әлдеқашан кетіп қалғанын көріп, жеңіл дем алды да, Ци Чэньге ренжи сөйлеп:
«Бос сөз!
Маған жала жауып тұрсың!»
Фэн Юаньның түрін көріп, Ци Чэнь өзінің дұрыс айтқанын түсінді де, ашулана сөйледі:
«Қойшы, бір қыз жаңа ғана қулығыңды байқап қойды.
Чэнь Син мен Сяо Цзиден басқаларыңның бәрі босаңсып жүрдіңдер!»
«Цзи!»
«Әй!
«Ол қыз кім өзі, неткен зерек?
Біз сонша шынайы ойнадық, сонда да байқап қойды».
«Білмеймін.
Біраз қарап тұрып, кетіп қалды».
Ци Чэнь аң-таң күйде Фэн Юаньға айтты:
«Неге бар күшіңді салмадың?
Жаттығуға салғырт қарау дұрыс емес қой?»
«Цзи!»
Сяо Цзидің оған ашулы қарап тұрғанын көрген Фэн Юань оның басынан сипап айтты:
«Бар күшіңді салу?
«Бар күшіңді салу» деген не өзі?
Өлім үкімін қолдану ма?
Оның үстіне, бұл мектеп ішіндегі жарыс қана ғой, аздап босаңсысақ та болады~»
«Цзи!»
«Әлгі қыз кім болды екен?
Шындықты бірден байқайтын неткен зерек екен».
«Білмеймін.
Бірақ Чэнь Син сендердің не істегендеріңді біліп қойса, саған оңай болмайды».
«Оған айтпасаң болды~»
Фэн Юань Сяо Цзимен бірге еш алаңсыз кетіп қалды.
Ци Чэнь басын шайқап, Ах Муны көтеріп алып, кетіп бара жатқан Фэн Юаньның соңынан ерді.
Демалыс күнгі сынып саяхатында Ли Лун саябағына жеткен бойда біреу Паньлун мұнарасына баруды ұсынды.
Сынып басшысы Чэнь Син көпшіліктің соны қалағанын көріп, амалсыздан алдымен Паньлун мұнарасына баруға келісті.
«Неге бәрі Паньлун мұнарасына асығып барғысы келеді?
Есімде, оған жаяу баруға біраз уақыт кететін еді ғой?»
Ци Чэнь мәз болып тұрған Фэн Юаньға таңдана қарады.
Фэн Юань қуана жауап берді:
«Әрине~ Түс көретін айдаһардың баласы әлі қолға түскен жоқ.
Бәрі Түс көретін айдаһардың баласын ұстаудан үміттеніп жүр~»
«Цзи!»
«Түс көретін айдаһардың баласымен келісімшарт жасай аласың деп ойлайсың ба?
Әлде Сяо Цзиден бас тартпақсың ба?»
«Цзи!»
«Олай демеші!
Сяо Цзиден бас тартамын деп қашан айтып едім?
Сяо Цзи, жақсы болшы~ ашуланба~»
«Цзи!»
Сяо Цзи Фэн Юаньның басынан секіріп түсіп, ашуланған күйі құйрығын қайқайтып алға қарай жүріп кетті. Оны көрген Ци Чэнь күліп:
«Онда неге Түс көретін айдаһардың баласын іздегің келді?
Элиталық деңгейден төмен емес әлеуеті бар Түс көретін айдаһардың баласымен қысқа уақытта келісім жасай алмассың ғой, солай емес пе?»
Ци Чэньнің сөзін елемеген Фэн Юань Сяо Цзиді әлі де тәтті сөзбен жұбатып жатты. Біраз уақыт өткен соң ғана Сяо Цзи сәл сабасына түсті.
Әлі де ренжіп тұрған Сяо Цзи Фэн Юаньның құшағына тығылды. Фэн Юань болса Ци Чэньге ренішпен қарады.

Пікірлер

Жүктелуде...